ఇది అమెరికాలోని ఆహార ఉత్పత్తి మరియు సరఫరాలకు సంభందిన ఒక డాక్యుమెంటరీ చిత్రం. దీనిని 2008లో తీసారు.
ఇందులో ప్రస్తావించిన అంశాలు పూర్తిగా అమెరికన్ సమాజానికే సంభంధించినవే అయినప్పటికీ,
వాటిని మనం తెలుసుకోవడం చాలా ముఖ్యం. ఎందుకంటే....
ప్రపంచీకరణ, సరళీకరణ విధానాల పేరు చెప్పి పాలకులు మనల్ని కూడా అదే బాటలో నడిపిస్తున్నారు.
ఇటువంటి పరిస్థితులలో..
వర్తమానాన్ని అర్ధంచేసుకోవడానికి, భవిష్యత్తును అంచనా వేసేందుకు ఈ సమాచారం మనకు ఉపయోగపడుతుంది.
మన తినే ఆహారం గత 50 ఏళ్లుగా చాలా మారింది.
ఆ మార్పు ఆ ముందు 10000 ఏళ్లలో జరిగిన దానికంటే చాలా ఎక్కువ.
కానీ ఆ ఆహారాన్ని అమ్మడానికి ఉపయోగించే చిత్రాలు,
ఎప్పుడో వ్యవసాయ కాలం నాటి అమెరికాకు సంభందించినవి.
మీరు సూపర్ మార్కెట్లో చూస్తే అక్కడ రైతుల,
కంచెల, గాదెల,
30ల నాటి ఫాం హౌస్ ల, గడ్డి క్షేత్రాల చిత్రాలు కనిపిస్తాయి.
ఒక కలల ప్రపంచం మన ముందు తిరుగుతుంటుంది.
ఆధునిక అమెరికన్ సూపర్ మార్కెట్లో
సరాసరి 47,000 రకాల ఉత్పత్తులు ఉంటాయ్.
అమెరికన్ సూపర్ మార్కెట్లకు కాలాలతో సంభంధం లేదు.
ఇప్పుడు టమాటోలు సంవత్సరం పొడవునా లభిస్తాయి.
అవి భూగోళానికి అవతలి వైపున సాగుచేయబడతాయి. పచ్చగా ఉన్నప్పుడే వాటిని కోస్తారు.
ఇథలీన్ గ్యాస్ సాయంతో పండిస్తారు.
అది ఒక టమాటోలా కనిపించినా కూడా,
అది ఒక ఊహాజనిత టమాటో.
అంటే అది టమాటో అనే భావన మాత్రమే.
మాంసంలో అయితే దుమ్ములే కనిపించవు.
ఇక్కడ ఒక ఉద్దేశ పూర్వక ముసుగు ఉంటుంది.
ఈ ముసుగు మనల్ని,
మన ఆహారం ఉత్పత్తి అయ్యే చోటునుండి వేరుచేస్తుంది.
మీరు ఏమి తింటున్నారనే నిజం మీకు తెలియడం...
... పరిశ్రమకు ఇష్టం లేదు.
ఎందుకంటే, అది మీకు తెలిసిందంటే, మీరు వాటిని తినకపోవచ్చు.
మీరు ఆహార గొలుసును అనుసరించి,
మైకా కాగితపు పేకెట్లతో చుట్టబడిన మాంసం నుండి వెనక్కు వెళితే,
మీరు దానికి పూర్తి విరుద్ధమైన నిజాన్ని చేరుకుంటారు.
ఆ నిజమే పరిశ్రమ.
అది పొలం కాదు, పశువుల పాకా కాదు. అది ఒక పరిశ్రమ.
ఆ మాంసాన్ని పెద్ద పెద్ద బహుళజాతి సంస్థలు
వివిధ ప్రక్రియలకు గురిచేస్తాయి.
వాటికి రైతులతోనూ, పశువుల సాలలతోనూ సంభంధం ఉండదు.
ఇప్పుడు మన ఆహారం పెద్ద పెద్ద గొలుసుకట్టు యంత్రాల సాయంతో...
జంతువులను, పనివాళ్ళను అనుచితంగా ఉపయోగించే చోటునుండి వస్తుంది.
ఆ ఆహారం చాలా ప్రమాదకరంగా ఉంటూ,
మనకు తెలియకుండా దాచబడిన, నిగూఢ పద్దతులలో ఉత్పత్తి అవుతోంది.
అతి కొద్ది సంఖ్యలో ఉన్న కొన్ని బహుళజాతి సంస్థలు,
ఈ సమస్త ఆహార వ్యవస్థను నియంత్రిస్తున్నాయి.
విత్తనం నుండి సూపర్ మార్కెట్ దాకా,
ఆ సంస్థలు ఆహారాన్ని తమ నియంత్రణలో ఉంచుకోగలుగుతున్నాయి.
ఈ సమాచారం మనం తినేదానికి సంభందించినది మాత్రమే కాదు.
మనల్ని ఎంతవరకు మాట్లాడనిస్తారనే దాని గురించి,
మనల్ని ఎంతవరకు తెలుసుకోనిస్తారనే దాని గురించి,
ఇక్కడ ప్రమాదంలో ఉన్నది మన ఆరోగ్యం ఒక్కటే కాదు,
పరిశ్రమలకు రైతులు మాట్లాడడం ఇష్టం లేదు,
వాళ్లకి ఈ కధనాన్ని చిత్రించడం ఇష్టంలేదు.
తాజా కోడితో చేసిన మంచి చికెన్ సాండ్విచ్ తిందామా?
అవును, మంచి ఆలోచనే.
నాకు నిజంగా ఏం ఇష్టమో చెప్పనా?
- బర్గర్. -సరే.
ఈ రోజుకి నాకు ఇష్టమైన ఆహారం..
హాంబర్గర్, ఇంకా ఫ్రెంచ్ ఫ్రైస్.
ఈ కంపెనీలు అన్నీ కలసి మనం తినే ఆహారాన్ని..
దాన్ని చేసే విధానాన్ని..
ఏవిధంగా మార్చేసాయన్న విషయం నాకు తెలియదు.
నా జీవితమంతా ఇదే ఆహారాన్ని తిన్నాను. అది ఎక్కడి నుండి వస్తుందో తెలియదు.
ఆ పరిశ్రమ ఎంత శక్తివంతమైనదో తెలియదు.
ఇదంతా...
ఉద్దేశ పూర్వకంగా మనకు తెలియకుండా దాచబడింది.
ఆ కారణం చేతనే..
నేను ఒక పరిశోధనాత్మక రిపోర్టర్ గా మారి,
ఈ ముసుగుని తొలగించి, ఎత్తి..
దాచబడిన ఈ కీలక విషయాలను బయట పెట్టే ప్రయత్నం చేసాను.
ఈ పారిశ్రామిక ఆహార వ్యవస్థ మొత్తం,
నిజానికి ఫాస్ట్ ఫుడ్ తోనే మొదలైంది.
1930లలో..
రెస్టారెంట్ ఒక కొత్త రూపంలో అవతరించింది.
దానిని డ్రైవ్-ఇన్ అని పిలిచారు.
మెక్-డోనాల్డ్ సోదరులకు ఒక మంచి విజయవంతమైన డ్రైవ్-ఇన్ ఉండేది.
కానీ వాళ్ళు వ్యయాలను తగ్గించి, సరళీకరించ దలిచారు.
వాళ్ళు ఆహారాన్ని అందించే సిబ్బందినందరినీ తొలగించారు.
మెనూలో ఉన్న అనేక రకాల పదార్దాలను తొలగించారు.
వాళ్ళు రెస్టారెంట్ ను ఎలా నడపాలనే దానిపై..
ఒక విప్లవాత్మక ఆలోచనకు నాంది పలికారు.
ప్రాధమికంగా వాళ్ళు రెస్టారెంట్ వంటసాల వెనుక....
ఒక ఫ్యాక్టరీ వ్యవస్థను నెలకొల్పారు.
ప్రతీ పనివాడికీ కేవలం ఒకే ఒక్క పనిలో శిక్షణ ఇచ్చారు.
పదే, పదే... మళ్ళీ, మళ్ళీ... అదే పని చేయించారు.
ఈ విధంగా ఒకే ఒక్క పనిని మాత్రమే చేసే పనివారు కావడంతో,
వాళ్లకి తక్కువ జీతం ఇస్తే సరిపోయేది.
పైగా అటువంటి వారి స్థానంలో కొత్త వారిని నియమించడం చాలా సులువైన పని.
అది చౌక ఆహారం. ఇంకా రుచికరమైనది కూడా.
అలా ఈ మెక్-డోనాల్డ్ ఫాస్ట్ ఫుడ్ రెస్టారెంట్,
చాలా పెద్ద విజయాన్ని సాధించింది.
ఆ విధమైన ఆలోచనా సరళి, అంటే సమరూపకత,
అనిసరనీయత, ఇంకా చౌక ధర
వీటిని భారీ ఎత్తులో అమలుపరచడం
ఎన్నో ఊహించని మార్పులకు దారితీసింది.
మెక్-డొనాల్డ్స్ అమెరికాలో గొడ్డు మాంసానికి
అతిపెద్ద కొనుగోలుదారుగా ఉన్నపుడు,
వారు తమ హాంబర్గర్ల రుచి,
ప్రతీ చోటా ఒకేలా ఉండేలా చూసుకున్నారు.
గొడ్డు మాంసం ఉత్పత్తి విధానాన్నే మార్చేసారు.
మెక్-డొనాల్డ్స్ కార్పోరేషన్
బంగాళ దుంపలకు అతిపెద్ద కొనుగోలుదారు.
పంది మాంసానికి,
కోడి మాంసానికి, టమాటోలకు, చివరికి ఆపిల్స్ కు కూడా అతి పెద్ద కొనుగోలుదార్లలో ఒకటి.
ఈ పెద్ద పెద్ద గొలుసుకట్టు ఫాస్ట్ ఫుడ్ వ్యాపారాలకు
పెద్ద పెద్ద సరఫరాదారులు కావాలి.
ఇప్పుడు దానికై తగినన్ని కంపెనీలు ఉన్నాయి.
అవి మన ఆహార వ్యవస్థను నియంత్రిస్తున్నాయి.
1970లలో మొదటి 5 గొడ్డు మాంస విక్రయ కంపెనీలు
కేవలం 25% మార్కెట్ను నియంత్రించేవి.
ఈ రోజు మొదటి నాలుగూ కలసి
80% పైగా మార్కెట్ ను నియంత్రిస్తున్నాయి.
పంది మాంసం విషయంలో కూడా అదే జరగడం మనం గమనించవచ్చు.
మీరు ఫాస్ట్ ఫుడ్ రెస్టారెంట్లో తినకపోయినా కూడా,
మీరు తినే మాంసాన్ని
ఈ వ్యవస్థే ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
మీరు ఆ లేబిళ్ళను చూడండి,
దానిపై ఈ రైతు, ఆ రైతు అని ఉంటాయి.
నిజానికి అవి 3 లేక 4 కంపనీలే.
ఈ మాంసాన్ని నియంత్రిస్తాయి.
ఇంత పెద్ద, శక్తివంతమైన ఆహార కంపెనీలను
మనం గత చరిత్రలో ఎన్నడూ చూసి ఎరగం.
ఉదాహరణకు, టైసన్,
చరిత్రలో మాంసాన్ని విక్రయించే అతి పెద్ద కంపెనీ.
కోడి పిల్లల పెంపక విధానాన్ని పరిశ్రమ సమూలంగా మార్చేసింది.
వాటిని పెంచడం, వధించడం అనేది
50 ఏళ్ల క్రితం కంటే ఇప్పుడు సగం సమయంలోనే జరిగిపోతుంది.
కానీ అవి ఇప్పుడు పరిమాణంలో రెండు రెట్లు పెద్దవి ఉంటున్నాయి.
తెల్ల మాంసాన్ని తినడం ప్రజలు ఇష్టపడతారు.
దానికై వాళ్ళు కోడి పిల్లలకు కొత్త రూపాన్ని ఇచ్చారు.
వాటికి విశాలమైన ఛాతీ వచ్చింది.
వాళ్ళు కేవలం కోడి పిల్లనే మార్చడంకాకుండా,
రైతుని కూడా మార్చేసారు.
ఈరోజు, రైతు తన కోళ్లని నియంత్రించే స్థితిలో లేడు.
టైసన్ వంటి ఒక కంపెనీ
ఆ కోళ్ళు పొదగబడి, పిల్లలైనప్పటినుండి...
వాటిని వధించే రోజువరకు కూడా వాటికి సొంతదారుగా ఉంటుంది.
ఉన్నత స్థాయిలో చూస్తే,
- ఇది చికెన్.. - జాతీయ చికెన్ కౌన్సిల్.
చికెన్ పరిశ్రమ మంచి నమూనాగా నిలిచి,
ఉత్పత్తి, ప్రాససింగ్
మరియు మార్కెటింగ్ లను ఏకీకృతం చేసేసింది.
ఈ నమూనానే ఇతర పరిశ్రమలు అనుసరించాయి.
ఎందుకంటే ఇది ఎంతో లాభదాయకంగా కనిపించింది.
ఈ పద్దతిలో మనం ఉత్పత్తి చేసేది కోడి మాంసాన్ని కాదు.
మనం ఆహారాన్ని ఉత్పత్తిచేస్తున్నాం.
ఈ ప్రక్రియ పెద్ద ఎత్తున యంత్రీకరించబడింది.
అందువల్ల ఆ కోళ్ల ఫారాల నుండి వచ్చే కోళ్ళు అన్నీ
ఇంచుమించు ఒకే పరిమాణంలో ఉండితీరాలి.
ఇంత తీవ్రమైన ఉత్పత్తి వ్యవస్థ సాధించేది ఏమిటంటే,
ఆహారాన్ని భారీ ఎత్తులో,
అతి పరిమితమైన ప్రదేశంలో,
మహా చౌకగా ఉత్పత్తి చేయడం.
ఇప్పుడు చెప్పండి, అందులో తప్పేముంది?
మెక్-లీన్, కెంటకీ.
పొగాకు పంట లాభదాయకం కాకుండా పోవడంతో, దక్షిణాన చాలా మంది రైతులు కోళ్ల పెంపకం లోనికి దిగారు.
నాకు ఇక్కడ డబ్బు వాసనలా వేస్తోంది.
ఇక్కడ 16 కోళ్ల ఫారాలు ఉన్నాయి.
చక్ కొడుకుకి ఈ కొండ మీద 4 ఫారాలున్నాయి.
చికెన్ పరిశ్రమ ఇక్కడికి వచ్చి,
ఇక్కడున్న వాళ్ళను కాపాడింది.
ఇదే నా ఫారం. ఇక్కడే.
నాదగ్గర సుమారు 3,00,000 కోళ్ళు ఉన్నాయి.
నీకేం కావాలి?
మాకు టైసన్ కంపెనీతో కాంట్రాక్ట్ ఉంది.
వాళ్ళు ఎన్నో ఏళ్లుగా కోళ్ళు పెంచుతున్నారు.
ఇదంతా ఒక సైన్సు. అది వాళ్లకి తెలిసింది.
మీరు గనుక కోడిని 49 రోజులలో పెంచగలిగితే,
దానికి మూడు నెలలు తీసుకోవడం దేనికి?
నీ జేబులో మరింత డబ్బు పడుతుంది కదా?
ఈ కోళ్ళు ఎన్నడూ సూర్య కాంతిని చూడవు.
అవి ఎల్లప్పుడూ చీకటి లోనే ఉంటాయి.
ఈ ఫారం యొక్క లోపలి భాగాన్ని విన్స్ మాకు చూపిస్తానన్నాడు.
కానీ టైసన్ ప్రతినిధులు పదే పదే ఇక్కడకు రావడంతో విన్స్ మనసు మార్చుకున్నాడు.
అంటే వాళ్ళు మామ్మల్ని ఎన్నటికీ బయటే ఉంచాలని కోరుకుంటారా?
నాకు తెలియదు.
నాకు తెలిస్తే, మీకు చెబుతాను.
మేం నిజంగా ఏం చేస్తున్నామో మీరు చూడగలిగితే బాగుంటుంది.
కానీ మీరు లోపలి వెళ్లడాన్ని
మేం అనుమతించలేం.
ఈ డాక్యుమెంటరీకి ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వడానికి టైసన్ కంపెనీ నిరాకరించింది.
కొన్ని డజన్ల మంది రైతులను అడిగితే, కేవలం ఒక్కరే కోళ్ల ఫారాలలో చిత్రీకరణకు అంగీకరించారు.
రైతులు మాట్లాడడానికి నిరాకరించడాన్ని నేను అర్ధం చేసుకోగలను.
ఎందుకంటే, కంపెనీ ఏమైనా చెయ్యగలదు.
ఎందుకంటే ప్రతీ దాన్నీ నియంత్రించేది వాళ్ళే కదా.
కానీ పరిస్థితి శృతిమించింది.
జరుగుతున్నది సవ్యంగా లేదు.
నేను అన్నిటికీ సిద్దపడి మాట్లాడుతున్నాను.
నేను చెప్పవలసిందే నేను చెబుతాను.
ఇతరులు ఈ పని ఎందుకు చెయ్యరో నేను అర్ధం చేసుకోగలను.
కానీ నేను ఒక స్థితికి వచ్చేసాను.
ఆ భయాన్ని ఎంతమాత్రమూ లెక్కచేయను.
ఎంతోకొంత మాట్లాడాలి.
విన్స్ లా కాకుండా, కరోల్ ఇప్పటకీ కిటికీలతో కూడిన పాతకాలపు కోళ్ల ఫారాలనే వాడుతుంది.
ఈ చోటు మరీ అధ్వాహ్నంగా ఉంది.
గాలి అంతా దుమ్ముతో నిండి పోయింది.
నేల మొత్తం రెట్టల మయం.
ఇది కోళ్ల పెంపకం కాదు.
ఇది భారీ ఉత్పత్తి మాత్రమే.
ఒక ఫాక్టరీలో గొలుసు కట్టు ప్రక్రియ యంత్రం లాంటిది.
కోడి పిల్లలు ఎదిగాకా
ఏడు వారాల్లోనే అయిదున్నర పౌండ్ల కోడిగా తయారవుతుంది.
వాటి ఎముకలు, అంతర్గత భాగాలు
ఈ త్వరితమైన ఎదుగుదలను తట్టుకోలేవు.
ఇక్కడున్న చాలా కోళ్ళు, కొన్ని అడుగులు వేసే సరికి
చతికిలపడి పోతాయి. ఎందుకంటే అవి
తమ బరువుని మోయలేవు.
ఇది మామూలే.
వాటి మేతలో ఆంటీబయోటిక్స్ కలుపుతారు.
అవి ఆ కోళ్లలో అలానే ఉంటాయి.
బ్యాక్టీరియ నిరోధకత్వాన్ని పెంచుకుంటుంది.
కాబట్టీ ఆ ఆంటీబాయోటిక్స్ పనిచేయవు.
ఈ ఆంటీబాయోటిక్స్ వల్ల నేను చాలా అలర్జీలకు గురయ్యాను.
ఇక అవి నాకు పనిచేయవు.
ఈ కోళ్లశాలల లోపల అంధకారంగా ఉంటే,
కోళ్ళు పడుకుని ఉంటాయి. ఇక వాటిని
పట్టుకోవడం చాలా సులువు.
గతంలో ఈ పనిని ఆఫ్రికన్-అమెరికన్లు చేసేవారు.
ఇప్పుడు చాలా మట్టుకు లాటిన్ అమెరికెన్లే.
వీరంతా ఎక్కడా నమోదు కాని పనివారు.
వాళ్ళవైపు నుండీ చూస్తే, వాళ్లకు ఏ విధమైన హక్కులూ ఉండవు,
వాళ్ళు ఏ ఫిర్యాదులూ చెయ్యలేరు.
పరిశ్రమలకు ఇలాంటి పనివారంటే మహా ఇష్టం.
కోళ్ల యొక్క అనారోగ్యం వారికి అంతగా పట్టదు.
ప్రతీ ఒక్క కోడి కంపెనీకి వెళ్లి
తదుపరి ప్రక్రియలకు గురవుతుంది.
పరిశ్రమలు రైతులని వాటి బొటన కాళ్ళక్రింద తొక్కిపెట్టి ఉంచుతాయి.
ఎందుకంటే రైతులు ఆ కంపెనీలకు రుణగ్రస్తులై ఉంటారు.
ఒక కోళ్లశాలను నిర్మించాలంటే,
2,80,000 నుండి 3,00,000 డాలర్ల వరకు ఖర్చవుతుంది.
ఒక సారి మనం ఆరంభ పెట్టుబడి పెట్టామంటే
కంపెనీలు పదే పదే మనదగ్గరకు వచ్చి,
నవీనీకరణకు డిమాండు చేస్తారు. అంటే,
కొత్త సామాగ్రి సమకూర్చుకోవడం,
రైతుకి మరో దారి ఉండదు.
వారు అది చేసి తీరాలి.
లేకపోతే కాంట్రాక్టు ఆపేస్తామని ఆ రైతుని బెదిరిస్తారు.
ఆ విధంగా వాళ్ళు రైతులను వారు తమ ఆధీనంలో ఉంచుకుంటారు.
ఆ విధంగా వారు రైతులచే ఖర్చు చేయిస్తారు.
బ్యాంకుల నుండి రుణాలు తెస్తారు.
అప్పు అలా పెరిగిపోతుంది.
మీరు గనుక కుదరదని చెప్పారంటే,
ఇక పతనమే.
అది కంపెనీకి బానిసలా మారడమే.
పెర్ద్యూ ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వడానికి నిరాకరించింది.
ఉన్న వాటిని సొరంగాల ద్వారా గాలి వచ్చే చీకటి షెడ్లుగా నవీనీకరించని కారణంగా కెరోల్ యొక్క కాంట్రాక్టు రద్దు చేయబడింది.
ఒక సాధారణ పెంపకం దారుడు సాలుకి 5,00,000 డాలర్లు అప్పుచేస్తాడు. .....
ఒక సాధారణ పెంపకం దారుడు సాలుకి 5,00,000 డాలర్లు అప్పుచేస్తాడు. 18,000 డాలర్లు సంపాదిస్తాడు.
మొక్క జొన్న
మొక్క జొన్న కల్పవృక్షం
ప్రజలకి వారి ఆహారం ఎక్కడినుండి వస్తుందో తెలియజేయడానికి
ఒక పుస్తకం రాయాలన్న ఆలోచనే
మనం సత్యానికి ఎంత దూరంలో ఉంచబడ్డామనేదానికి సూచన.
మన ఆహారంగురించి తెలుసుకునే హక్కు మనకు ఉందని నేను భావిస్తున్నాను.
"దాని యజమానులు ఎవరు?" "దానిని ఎలా తయారుచేస్తున్నారు?"
"ఆ వంటశాలలోకి నన్ను అనుమతిస్తారా?"
పారిశ్రామిక ఆహార వ్యవస్థ గురించి తెలుసుకోవడానికి..
నేను చేసిన పని చాలా సరళమైనది.
నేను నా ఆహారం యొక్క మూలాన్ని తెలుసుకోవాలనుకున్నాను.
మీరు సూపర్ మార్కెట్లో చూసినట్లయితే,
ప్రతీదీ కూడా మొక్కజొన్న మయమే. ఎంపికకు అవకాశం లేదు.
ఆ భిన్నత్వం ఒక భ్రమ.
అవి కొద్ది సంఖ్యలో ఉన్న కంపెనీల ఉత్పత్తులే.
అవి కూడా కొద్ది రకాల పంటల నుండి చేసిన ఉత్పత్తులే.
నన్ను అన్నిటికంటే ఎక్కువ ఆశ్చర్యానికి గురిచేసింది ఏమిటంటే..
నేను ఆ ఆహారాన్ని దాని మూలం వరకు పరిశీలించి చూస్తే,
ప్రతీ పరిశీలనా ఒకే దగ్గర ఆగేది.
అది ఐవాలో ఉన్న ఒక మొక్కజొన్న క్షేత్రం.
మన పారిశ్రామిక ఆహారంలో చాలా భాగం
తెలివిగా మలచబడిన వివిధ మొక్కజొన్న రూపాలే.
ప్రపంచాన్ని మొక్కజొన్న అనేక విధాలుగా ఆక్రమించుకుంది.
అది ఒక కీలకమైన పంట.
వందేళ్ళ క్రితం, అమెరికాలోని ఒక రైతు
ఎకరానికి 160 గాలన్ల మొక్కజొన్నను పండించేవాడు.
ఈ రోజు సునాయాసంగా 1600 గాలన్లను పండిస్తున్నాడు.
అదొక అద్భుతమైన విజయం.
ఈ విజయం విత్తన సృష్టికర్తలదంటారు.,
ఎరువుల తయారీదారులదంటారు.
క్రిమిసంహారక మందుల తయారీదారులదంటారు. అందరిదీ అంటారు.
ఈ రోజు అమెరికాలో
30% సాగు భూమిలో మొక్కజొన్న పండిస్తున్నారు.
ప్రభుత్వ విధానాలు దీనిని పెద్ద ఎత్తున నడిపిస్తున్నాయి.
ఈ ప్రభుత్వ విధానాలు
మనచే మొక్కజొన్నను దాని ఉత్పాదక ధర కంటే తక్కువ ధరకే పండించేలా చేస్తున్నాయి.
దీని వెనుక ఉన్న నిజమేమిటంటే, అధికోత్పత్తి చేసేలా మనల్ని ప్రోత్సహిస్తున్నారు.
దీని వెనుక
పెద్ద పెద్ద బహుళజాతి కంపెనీల ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి.
మన ప్రభుత్వం మొక్కజొన్నను ప్రోత్సహించడానికి కారణాలు---
ది కార్గిల్స్, ది ఎ.డి.ఏం., టైసన్, స్మిత్-ఫీల్డ్--
మొక్కజొన్నను ఉత్పాదక వ్యయం కంటే తక్కువ ధరకు కొనడంలో ఈ కంపెనీలకు ప్రయోజనం ఉంది.
వారు ఆ ప్రయోజనాన్ని, తమ వద్ద భారీ మొత్తంలో ఉన్న డబ్బుని,
మనకి ఇప్పుడున్నటువంటి వ్యవసాయ విధానాలను రూపొందించే కాంగ్రెస్ తో లాబీ చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు.
ఒక "వ్యవసాయ విధానం(Farm Bill)"
నిజానికి దీనిని "ఆహార విధానం(Food Bill)" అనాలి.
ఇది మొత్తం ఆహార ఆర్ధిక వ్యవస్థ యొక్క నియమాలను అక్షరబద్ధం చేస్తుంది.
వ్యవసాయ విధానం ఎల్లప్పుడూ సరుకు పంటలపైనే దృష్టి పెడుతుంది.
ఎందుకంటే మనం ఆ పంటలను నిలువ చేయవచ్చు.
మన రైతులను వీలైనంత ఎక్కువ మొక్కజొన్న వేసేలా ప్రోత్సహించి,
పెద్ద మొత్తంలో దిగుబడి సాధిస్తాం.
రైతులకు వారు పండించిన దానిని కొలిచి తగు సబ్సిడీ ఇస్తాం.
మనం భారీ మొత్తంలో మొక్కజొన్నను పండిస్తే,
వాళ్ళు దానిని ఉపయోగిస్తారు.
ఇప్పుడు మనం మన ఆహారాన్ని సాంకేతికంగా రూపొందిస్తున్నాం.
ఆహారానికి కొన్ని నిర్దిష్ట లక్షణాలు రావాలంటే ఏం చెయ్యాలో మనకు తెలుసు.
అంటే, రుచి, సువాసన, నోటి అనుభూతి వంటి లక్షణాలు.
మనం ఈ విడి అంశాలను ఒక దగ్గరకి తీసుకు వచ్చి,
కొత్త ఆహార పదార్దాలను సాంకేతికంగా రూపొందిస్తాం.
అవి రిఫ్రిజిరేటర్ లో ఉన్నంత కాలం చెడిపోకుండా ఉంటాయి.
వాటికి బూజు పట్టదు.
అయితే, ఈ మధ్య కాలంలో అన్నిటికంటే పెద్ద ముందడుగు ఏంటంటే,
ఫ్రుక్టోజ్ సంవృద్ద మొక్కజొన్న పానకం(syrup).
మీకు తెలుసా?
మీరు సూపర్ మార్కెట్ అల్మారాలలో చూస్తే..
90% ఉత్పత్తులు,
మొక్కజొన్న లేక సోయాబీన్ మిశ్రమాలను కలిగిఉంటాయి.
చాలా వాటిలో రెండూ ఉంటాయి. పందెం.
మొక్కజొన్న ఉత్పత్తులు.
మొక్కజొన్న ఒక గొప్ప ముడి పదార్ధం.
స్టార్చి సంవృద్దమైన ఆ పెద్ద కంకిని
దాన్ని పూర్తిగా అవకలనం చేసి, కావాల్సిన రూపంలో సంకలనం చేస్తారు.
దాంతో ఫ్రుక్టోజ్ సంవృద్ద మొక్కజొన్న పానకంగా మార్చవచ్చు.
మాల్టోడక్సిన్ చేయవచ్చు.
ఇంకా డైగ్లిసరైడ్లను, జాన్తాన్ చేయవచ్చు.
ఇంకా అస్కోర్బిక్ ఆసిడ్ కూడా.
ఇవన్నీ విధాయిత ఆహారం యొక్క తెరవెనుక మిశ్రమాలు.
వాటిలో ఎన్ని మొక్క జొన్న నుండి తయారు చేస్తారో అనే విషయం ముఖ్యం.
పైగా దీనిని మనం ఇతర జంతువులకు మేతగా వేయచ్చు.
పశువుల మేతలో మొక్క జొన్న ప్రధానమైనది.
అవి కోళ్లయినా, పందులయినా, ఆవులైనా, ఏమైనా సరే.
చేపలకు మొక్కజొన్నను ఆహారంగా వెయ్యడం కూడా ఇప్పుడు బాగా పెరిగింది.
అది మనం తినే తిలాపియా చేపైనా, సాగుచేసే సాలమన్ చేపైనా.
మనం చేపలకు మొక్కజొన్నను ఎలా తినాలో నేర్పుతున్నాం.
మన దగ్గర అధిక మొత్తంలో చౌక మొక్కజొన్న ఉండడంతోనే
మాంసం ధరను బాగా తగ్గించడం మనకు సాధ్యపడింది.
అంటే, ఒక అమెరికెన్ సరాసరి సంవత్సరానికి 200 పౌండ్ల మాంసాన్ని తింటాడు.
ఈ చౌక మేతను మనం వాడకపోతే
ఇది సాధ్యపడదు.
మొక్కజొన్నను దాని ఉత్పాదక వ్యయం కంటే తక్కువ ధరకే ఉత్పత్తి చేయడం వల్ల,
పశువులకు దాణా వేసే రైతు, మొక్కజొన్నను
దానిని పెంచడానికి అయ్యే వ్యయం కంటే బాగా తక్కువ ధరకే కొనగలుగుతున్నాడు.
దానివల్ల పసువులన్నీ
పశ్చిమ-మధ్య అమెరికాలో గడ్డి క్షేత్రాల నుండి తరలించబడ్డాయి.
సాలె గూడులా విస్తరించి ఉన్న
రోడ్డు, రైలు మార్గాలు
దేశం వ్యాప్తంగా
అవి సాగుచేయబడిన చోటునుండి సి.ఎఫ్.ఏ .ఓ(కేఫో) కు తరలించబడతాయి.
కేఫో: కేంద్రీకృత పశుపోషణా కార్యక్రమం.
జీవ పరిణామ క్రమంలో పశువులు మొక్కజొన్న తినే విధంగా రూపొందలేదు.
పరిణామ క్రమం వాటిని గడ్డి తినేలా రూపొందించింది.
మనం వాటిచే మొక్కజొన్నను తినిపించడానికి గల ఏకైక కారణం,
మొక్క జొన్న మహా చౌకైనది కావడమే.
మొక్కజొన్న వాటిని త్వరగా బలిసేలా చేస్తుంది.
నీ చేతిని ఎక్కడ పెడుతున్నావు?
అది దాని రుమెన్.
దాని ఉదరం యొక్క మొదటి గది.
ఇది,
ఇది కాదు --
దీనిని గుర్తించడం కష్టం.
మీరు ఈ ద్రవాన్ని చూడవచ్చు.
వావ్!
- ఇది ఆవుకి భాధ కలిగిస్తుందా? -కలిగించదు.
ఇందులో సూక్ష్మజీవిలు వుంటాయి.
ఈ రుమేన్లో లక్షల్లో బ్యాక్టీరియా ఉంటుంది.
ఈ జంతువులు
గడ్డిని భుజిస్తూ పరిణామం చెందినవి.
ఒక రిసెర్చ్ ప్రకారం,
పెద్ద మొత్తంలో మొక్కజొన్నను ఆహారంగా తీసుకుంటే,
ఏసిడ్ ను తట్టుకోగల ఇ.కోలై బ్యాక్టీరియా పుట్టుకొస్తుంది.
ఈ రకమైన బ్యాక్టీరియా మహా ప్రమాదకరమైనది.
అంటే, మనం పశువులకు మొక్కజొన్న తినిపించడం వల్ల,
ఇ.కోలై క్రిమి పుట్టుకొస్తుంది.
ఇది ఒక నిర్దిష్ట మార్పునకు లోనైతే,
"ఇ.కోలై 0157:h7" అనే రకం బ్యాక్టీరియా
పుట్టుకొస్తుంది.
ఇది పోషణా కేంద్రాలలో పశువులకు తినిపించే ఆహారం వల్ల పుడుతుంది.
అలాగే ఇది పసుపోషణా కేంద్రాలో పరిస్థితుల వల్ల పుడుతుంది.
జంతువులన్నీ మోకాలు లోతు వరకూ
పేడలో రోజంతా నిలుచుంటాయి.
అంటే, ఒక ఆవుకు గాని ఇది సోకిందంటే,
మిగిలిన ఆవులకు వ్యాపిస్తుంది.
అవి వధశాలకు చేరుకునేసరికి,
వాటి శరీరమంతా పేడ మయం అయిపోతుంది.
వధశాలలో గంటకు,
400 జంతువులను వధిస్తుంటే,
మనం ఆ పేడను,
ఆ కళేబరాలకు అంటకుండా ఎలా నిరోధించగలం?
ఆ రకంగా మాసంలోనికి పేడ కలుస్తుంది.
అంటే, ప్రకృతిలో లేని ఈ విషయం
మన ఆహార వ్యవస్థలో ఉంటుంది.
[వీటి సమిష్టి పర్యవసానాలు]
ఫాస్ట్ ఫుడ్ ఆహారం పీడకలగా మారింది.
సీటెల్ లో 2 సంవత్సరాల పసిబిడ్డ మరణించింది.
దీనికి కారణం 'ది జాక్ ఇన్ ది బాక్స్' వారి హాంబర్గర్లలో వాడిన చెడిన మాంసం.
దేశ వ్యాప్తంగా 140 టన్నులకు పైగా
గొడ్డు మాంసాన్ని వెనక్కు రప్పించారు.
5 లక్షల పౌండ్ల గొడ్డు మాంసాన్ని...దేశ వ్యాప్తంగా..
ఈ రోజు కాన్ ఆగ్రా గొడ్డు మాంసం కంపెనీ వెనక్కు రప్పించింది.
ఇప్పుడు ఇ.కోలై గొడ్డుమాంసం లోనే కాదు,
పాలకూర, ఆపిల్ జూస్ వంటి ఆహార పదార్ధాలలో కూడా కనిపిస్తుంది.
దీనికి కారణం మన ఫ్యాక్టరీ పశుశాలల నిర్వహణా విధానమే.
90 ఇ.కోలై కేసులను నిర్ధారించారు.
వీటన్నిటికీ మూలం సంచులలో పేక్ చేసిన ముడి పాలకూర అని తేలింది.
కేవలం గత దశాబ్ద కాలంలో ఇలా కూర ఆకుల ద్వారా
ఇ.కోలై వ్యాపించడం ఇది 20వ సారి.
బుష్ పరిపాలనా కాలంలో,
యు.ఎస్.డి.ఎ యొక్క ప్రధాన అధికారిగా,
వాషింగ్టన్లో గొడ్డు మాంస పరిశ్రమ యొక్క
ఒక మాజీ లాబీయిస్టుని నియమించారు.
ఎఫ్.డి.ఎ ప్రధాన అధికారిగా జాతీయ ఫుడ్ ప్రాససింగ్ అసోసియేషన్ యొక్క
మాజీ వైస్ ప్రెసిడెంటుని నియమించారు.
ఈ నియంత్రణా సంస్థలను
అవి పర్యవేక్షించ వలసిన కంపెనీలచే
నియంత్రిచబడుతున్నాయి.
ఈ మధ్యనే తన విషతుల్యమైన పీనట్ బట్టర్ ని
దేశ వ్యాప్తంగా వెనక్కు పిలిపించిన కాన్-ఆగ్రా కంపెనీకి
ఈ సమస్య గురుంచి రెండు సంవత్సరాలకు ముందే తెలుసని తేలింది.
1972లో ఎఫ్.డి.ఎ ఆహార నాణ్యతకు సంభందించి సుమారు 50,000 తనికీలను నిర్వహించింది.
2006లో ఆ సంఖ్య 9164 మాత్రమే.
ఆహారం విషతుల్యం కావడం ఎప్పుడూ ఉంటుంది.
ఆహార ఉత్పత్తికి
సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ఎక్కువగా ఉపయోగించడం వల్ల,
అది మరింత సురక్షితం అవుతుందని మనం భావిస్తాం.
మరింత విషతుల్యం అవుతుందని అనుకోం.
కానీ ప్రాససింగ్ పరిశ్రమల పరిమాణం చాలా చాలా పెరిగింది.
రోగ కారక పదార్దాలను తీసుకుని
సుదూర ప్రాంతాలకు విస్తరింపజేయడం చాలా సులువు.
నిల్వ ఉంచిన హాంబర్గర్లను వెనక్కు పిలిపించడం
ఇప్పుడు 22 మిలియన్ల పౌండ్లకు చేరింది.
ప్రతి అమెరికెన్ కు ఒక ఫాస్ట్ ఫుడ్ హాంబర్గర్ ను చేయడానికి సరిపోయే మాంసాన్ని
వెనక్కు పిలిపించారు.
1970లలో, అమెరికాలో, వేల సంఖ్యలో
వధశాలలు ఉండేవి.
ఈ రోజు వాటి సంఖ్య 13.
అమెరికాలో అమ్మే మాంసంలో సింహ భాగాన్ని
ఈ కంపెనీలే తయారుచేస్తాయి.
ఈ రోజు హాంబర్గర్ లో
వేల రకాల పశుమాంసాలు ఉంటాయి.
ఇంత భారీ ఎత్తున జరిగే ప్రిక్రియలో
ప్రమాదకర వ్యాధి కారకాలు కలిగిన జంతవు మాంసం ఉండే అవకాశం అంతకంతకూ పెరుగుతుంది.
పరిశీలించి చూస్తే,
మన నియంత్రణా సంస్థలు ఎంత ఉదాసీనంగా ఉంటాయో తెలుస్తుంది.
పరిశ్రమ అదే కోరుకుంటుంది.
[వాషింగ్టన్, డి.సి.]
అదిగో, అదే, యు.ఎస్.డి.ఎ భవనం.
మనకి ఎంత సమయం కేటాయిస్తారో జోష్ చెప్పాడా?
-ఐదు నిముషాలు. -ఐదు నిముషాలా?
మహా అయితే 15 నిముషాలు. సమావేశానికి సమయానికి వెళ్ళాలి.
- 4 గంటలకు మొదలౌతుంది. - సరే.
నేను గానీ అలా వెళ్ళడం మొదలుపెడితే,
- పేజీలు తిప్పుతూ కూర్చుంటే, సమయం మించిపోతుంది. - నాకు తెలుసు.
థాంక్యూ! థాంక్యూ.
నేను రిపబ్లికన్ పార్టీ సభ్యురాలిని.
నేను పూర్తి సాంప్రదాయవాదిని(conservative).
నేను ఇలా చేయాల్సి వస్తుందని ఎన్నడూ అనుకోలేదు.
మా అమ్మతో కలసి ఇంత దగ్గరగా పని చేస్తానని
ఎన్నడూ అనుకోలేదు.
-ఇలా వెళదాం. -సరే, ఇలా వెళదాం.
ఇలా కాదు.... మనం వెళ్ళవలసిన దారి ఇదనుకుంటాను.
మా తల్లీకూతుళ్ళ సంభందానికి
ఇది పూర్తిగా కొత్త కోణం.
2421? 2421.
వచ్చేసాం.
-హాయ్. -హలో.
- ఎలా ఉన్నారు? - నా పేరు పాట్.
- హాయ్ పాట్. - నేను బార్బ్ కోవాల్చిక్.
- హాయ్, బార్బ్. - ఆహార ప్రమాణాలను నెలకొల్పడానికి
చేసిన ఈ పెద్ద ప్రయత్నంతో ప్రజలకు నమ్మకం కుదిరింది.
మేం ఎఫ్.డి.ఎ కు నిధులు సమకూర్చడం తగ్గించాం.
ఈ పరిశ్రమలపై మా స్వీయ పర్యవేక్షణను పెంచే ప్రయత్నాలను
ముమ్మరం చేసాం.
నిజంగా ఇప్పుడు మనం
దానిని కోల్పోయాం.
సురక్షిత ఆహారం విషయంలో
నువ్వు శిఖరాన్ని అవరోధించిన ఒక విజేతవు.
ఇది నాకు, నా కుటుంబానికి వ్యక్తిగతమైనది.
మా సురక్షిత ఆహార అనుకూల వాదం ఆరేళ్ళ క్రితం మొదలైంది.
అప్పుడు నా రెండున్నర ఏళ్ల బిడ్డ కెవిన్
ఇ.కోలై 0157:h7 బారినపడ్డాడు.
సంపూర్ణ ఆరోగ్యంగా ఉన్న
మా ముద్దుల బాబు
ఈరోజు నా దగ్గర వాడి చిన్ని చిత్రం ఉంది.
ఇది వాడు జబ్బుపడడానికి రెండు వారాల ముందు తీసినది.
జబ్బు పడ్డ పన్నెండు రోజులకి వాడు చనిపోయాడు.
జులై, 2001లో.
మా కుటుంబం విహార యాత్రకు వెళ్ళింది.
మాకు జరగబోయేది తెలిసి ఉంటే,
మేం ఇంటికి అసలు వెళ్ళేవాళ్ళం కాదు.
వాడికి జబ్బు చేసే ముందు మేం మూడు హేంబర్గర్లను తిన్నాం.
తరువాత కెవిన్ విరోచనంలో రక్తం కనిపించింది.
మేం వాడిని అత్యవసర హాస్పటల్ కు తీసుకెళ్ళాం.
"మేం కెవిన్ విరోచానాన్ని పరీక్షించాం,
వాడికి
రక్త స్రావక ఇ.కోలై సోకింది." అని చెప్పారు.
వాళ్ళు వచ్చి,
కెవిన్ ఒక్క మూత్ర పిండాలు పాడైపోయాయని చెప్పారు.
కెవిన్ కు మొదటిసారి డయాలసిస్ చేసారు.
వాడు నీరు త్రాగకూడదు.
మేం చిన్న స్పాంజి ముక్క తీసుకుని,
దానిని ఒక నీళ్ళ కప్పులో ముంచి,
దానిని వాడి నోటిదగ్గర ఉంచే వాళ్ళం.
వాడు దాన్ని నోటకరుచుకుని ఉండేవాడు.
నీటికోసం ప్రాధేయపడే వాళ్ళను మీరు చూసి ఉండరు.
వాడు ప్రాధేయపడేవాడు. నీటి గురించే మాట్లాడే వాడు.
ఆ గదిలోనికి ఏ విధమైన పానీయాన్నీ అనుమతించే వారు కాదు.
ఎందుకంటే... వాడు ఎప్పుడూ...
నీటి గురించే మాట్లాడేవాడు.
వాడికి జరుగుతున్నది ఏమిటో వాడికి అర్ధమైందో లేదో తెలీదు.
తెలిసి ఉండకూడదని ఆశిస్తున్నాను.
సంపూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడిగా ఉన్న ఆ ముద్దుల బాబు
12 రోజులలో జబ్బుపడి మరణించాడంటే
నమ్మసక్యంగా ఉండేది కాదు.
అది కూడా ఆహారం వల్ల.
ఇంకా బాధించిన విషయం ఏమిటంటే
రెండు, మూడు సంవత్సరాలకు గానీ
మేము ఒక ప్రైవేటు న్యాయవాదిని పెట్టుకుని,
వెనక్కు పిలిపించిన మాంసం వల్లే ఇది జరిగిందని మేం నిరూపించలేక పోయాం.
ఆగష్టు 1 నాటికే నా బిడ్డ హాస్పటల్ లో ఉన్నాడు.
వాళ్ళు అప్పటికే ఇ.కోలై పరీక్ష చేసి, మాంసంలో అది ఉందని నిర్దారించారు.
కానీ వాళ్ళు ఆ మాంసాన్ని
ఆగష్టు 27 వరకు వెనక్కు పిలిపించ లేదు.
వాడు చనిపోయిన 16 రోజులకి.
మనకు గనుక మరిన్ని అవకాశాలు ఇస్తే, తప్పక ఇస్తారు,
నువ్వు వచ్చి సాక్ష్యం చెప్పాలి.
- పోరాటం ఆపకు. - థాంక్యూ. నువ్వు కూడా.
బిడ్డ మరణం కోలుకోలేము.
కొత్త వ్యాపకం ఉండాలి.
- ఇటువైపా? -అవును.
-ఇటు వెళ్ళాలా? -ఊ..
మన ప్రభుత్వంపై నమ్మకంతో ఉంటాం.
అది మనల్ని రక్షిస్తుందని అనుకుంటాం.
కానీ అత్యంత ప్రాధమిక స్థాయిలోనే
మనకు రక్షణ లేదు.
1998లో యు.ఎస్.డి.ఎ సాల్మొనెల్లా, ఇ.కోలై ల పై
సూక్ష్మ పరీక్షలకు అనుమతించింది.
దీని ఉద్దేశం ఏమిటంటే, ఏదైనా పరిశ్రమ ఈ పరీక్షలో పదే పదే విఫలమైతే,
యు.ఎస్.డి.ఎ ఆ పరిశ్రమను మూసివేస్తుంది.
ఎందుకంటే వాళ్ళ ఉత్పత్తులు పదే పదే విషతుల్యం అవుతాయి.
వెనువెంటనే మాంసం మరియు కోళ్ల సంఘాలు
యు.ఎస్.డి.ఎ ను కోర్టుకు లాగాయి.
కోర్టులు ప్రాధమికంగా తేల్చింది ఏమిటంటే,
"యు.ఎస్.డి.ఎ కి పరిశ్రమలను మూసివేసే...
...అధికారం లేదు."
దీని భావం ఏంటంటే,
మీరు సాల్మొనెల్లా సోకిన
మాంసాన్ని లేక కోళ్ళను అమ్ముకోవచ్చు.
యు.ఎస్.డి.ఎ ఏమీ చెయ్యలేదు.
ప్రతిగా ఒక కొత్త చట్టం ప్రవేశ పెట్టబడింది.
దానిని కేవిన్స్ లా అన్నారు.
పదే పదే విషతుల్య మాంసాన్ని అమ్మే పరిశ్రమలను మూసివేసే అధికారాన్ని కెవిన్స్ లా యు.ఎస్.డి.ఎకి తిరిగి కట్టబెడుతుంది.
ఇది చాలా స్పష్టమైన, సరళమైన విషయం.
- క్షేమమేనా? -క్షేమమే.
మేం ఆరు సంవత్సరాలుగా పనిచేస్తున్నాం.
ఇప్పటికీ ఫలితం రాలేదు.
బహుశా...
ఇది ఒక అవకాశం. విస్తృతమైన అవకాశం.
ఈ సారి ఈ చట్టం చేయబడుతుంది.
నేను దానిని వినియోగదారుని పక్షం నుండి చూస్తున్నాను.
మనం గాని మరింత మెరుగైన ఆహార భద్రతకు
హామీ ఇచ్చి ఉంటే,
వారు దీనిని తప్పకుండా సమర్ధించి ఉండేవారు.
- అవును. - కానీ
ఆహార ప్త్పత్తి గొలుసులో ఇతర పాత్రధారులు
- ఉన్నారని నాకు తెలుసు. - అవును.
ఇది ఆందోళన కలిగించేది.
ఎందుకంటే ఇది వారికి అదనపు భారం అవుతుంది.
ఇక్కడ ఉన్న ప్రయోజనం ఏమిటంటే...
ఒక్కొక్క సారి ఏమనిపిస్తుందంటే,
నా బిడ్డ కంటే ఈ పరిశ్రమకే ఎక్కువ రక్షణ ఉందనిపిస్తుంది.
అదే నన్ను న్యాయవాద వృత్తి వైపు నడిపించింది.
గత సంవత్సరాన్నే తీసుకుంటే,
అనేక సార్లు ఆహారం నుండి జనించిన వ్యాధులు వ్యాపించాయి.
అవి గమనించదగిన స్థాయిలో నష్టాలను కలిగించాయి.
ఆహార పర్యవేక్షణకు, రక్షణకు సంభందించి
మన ప్రస్తుత విధానం
అమెరికెన్ కుటుంబాల అవసరాలను తీర్చలేకపోతుంది.
కెవిన్ కధను చెప్పడమనేది నాకు చాలా బాధ కలిగించే విషయం.
కానీ ఇతరులకు అలా జరగకుండా చూడడానికి
నేను చేయగలిగే ఏకైక పని ఏమిటంటే,
ప్రతీ చోటకూ వెళ్లి ఈ కధను చెప్పడమే.
[ఆ రోజు రెండు ఇ.కోలై కల్లోలాలు చెలరేగాయి.]
[ఇండియానాలో 7వ ఇ.కోలై కేసు నిర్దారించబడింది.]
ఆరుగురు ఎలిమెంటరీ స్కూలు పిల్లలు, ఒకరు వారి తోబుట్టువు.
కెంటకీ రాష్ట్రంలో మరొకరు.
అంటే..
నా బిడ్డ చనిపోయి
ఏడేళ్ళు కావొస్తుంది.
నేను ఆ కంపెనీని కోరినది ఏమిటంటే..
"క్షమించండి,
మేం చెడ్డ ఉత్పత్తిని అమ్మాం.
మేం మీ బిడ్డను హత్య చేసాం. ఇకపై
ఇది పునరావృతం కాదు." అని వారు చెప్పడమే.
అదే నేను కోరుకున్నది.
వాళ్ళు అది చెయ్యలేకపోయారు.
పారిశ్రామిక ఆహార వ్యవస్థ నిరంతరం
మరింత సామర్ధ్యాన్ని పెంచుకోవాలని చూస్తుంది. కానీ సామర్ధ్యాన్ని పెంచే ప్రతీ అడుగూ..
..సమస్యలకు దారితీస్తుంది.
పశుపోషణా క్షేత్రాల నుండి దాణాగా మొక్కజొన్నను తీసివేసి,
వాటికి 5 రోజుల పాటు గడ్డిని తినిపిస్తే,
అవి వాటి ప్రేగుల్లో ఉన్న 80% ఇ.కోలైను విసర్జిస్తాయి.
కానీ పరిశ్రమ అలా చెయ్యదు.
పరిశ్రమ మార్గం ఏమిటంటే,
దానికి అటువంటి వ్యవస్థాగత సమస్య ఎదురైనప్పుడు,
వెనక్కు వెళ్లి తప్పు ఎక్కడ జరిగిందో చూడనక్కరలేదు.
యధాతదంగా మనుగడ సాగించడానికి కొత్త సాంకేతిక పరిష్కారాలను కనుగొంటే సరిపోతుంది.
5x5 సర్జ్ ట్యాంకు..
తక్కువ మట్టంలో ఉంది..
ఇది మా నిర్వహణా కేంద్రం.
మేం మా విభాగాలన్నిటినీ ఇక్కడి నుండే నియంత్రిస్తాం.
చికాగో ఎక్కడ? ఇక్కడ.
జార్జియా, ఉతా, కాన్సాస్,
నెబ్రాస్కా, టెక్సాస్, ఎల్.ఎ., ఒహియో.
మేం అన్ని స్థాయిల గేరు బాక్సులను,
యంత్రాల వేగాన్నీ
ఇక్కడ నుండే మార్చగలం.
మేం ఒక దానిని నిర్మించాం.
అది ఆహార సంరక్షణ పక్షం వహిస్తుంది.
మేం అందరికంటే ముందున్నామని భావిస్తున్నాం.
మేం ఇ.కోలై 0157:h7 ప్రమాదాలను
బాగా తగ్గించగలం.
కానీ నేను ఇప్పుడే అమ్మోనియాతో మరియు అమ్మోనియా హైడ్రాక్సైడుతో
పనిచేయడం మొదలుపెట్టాను.
అమ్మోనియా బ్యాక్తీరియాను చంపేస్తుంది.
అంటే అది విధాయిత పరికరం అవుతుంది.
నేను నిజంగా మెకానిక్ ను.
నిజంగా అదే.
మా యంత్రాలను మేమే రూపొందించుకుంటాం.
ఇది పూర్తిగా తయారైన ఉత్పత్తి.
పూర్తిగావించబడిన ఈ ఉత్పత్తి,
హాంబర్గర్ లో ఉపయోగించే మాంసం నుండి ఇ.కోలైను తొలగించడానికి అమ్మోనియాతో శుబ్రం చేసారు.
దేశంలో ఉత్పత్తి అయ్యే హాంబర్గర్లలో చాలా వరకు మీ మాంసాన్నే వాడతారు కదా?
70%.
5 సంవత్సరాలలో అది 100% అవుతుందని భావిస్తున్నాం.
మాకు కొంతమంది పోటీదారులు ఉన్నారు.
మేం వారిని ఓడిస్తామని భావిస్తున్నాను.
మరోసారి, ఇది
సైన్సు మరియు సాంకేతికతల సంగమం.
[డాలర్ భోజనం.]
నాకు డాలర్ భోజనం కావాలి...
- ఐదు రోడియో చికెన్ బర్గర్లు. - ఐదు రోడియోలు. అంతే కదా.
రెండు చికెన్ సాండ్విచ్ లు.
- ఇంకేమైనా కావాలా? - రెండు చిన్న డ్రింకులు.
నాకొక పెద్ద డాక్టర్ పెప్పర్
- $11.48. - థాంక్యూ.
మొదటి కిటికీ. థాంక్యూ.
మేం కనీసం ఆరోగ్యవంతమైన భోజనం గురించి చూడలేదు.
ఎందుకంటే మేం ప్రతీదీ ఆరోగ్యకరమనే భావిస్తున్నాం.
- ఇదిగోండి. - థాంక్యూ.
- శుభదినం. - మీకు కూడా. చాలా థాంక్స్.
నాకు ఇప్పుడు తెలిసింది.
ఇది నిజానికి అనారోగ్య కారక ఆహారమని.
నా పిల్లలకి దానిని తినిపించినందుకు పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను.
కానీ మాకు అంత సమయం ఉండదు. మేం 6 గంటలకే బయలుదేరతాం.
మళ్ళీ రాత్రి 9,10 గంటలకు గానీ ఇంటికి తిరిగిరాము.
ఖర్చుచేయడానికి కేవలం డాలరు మాత్రమే ఉన్నపుడు
పోషించవలసిన పిల్లలు ఇద్దరు ఉంటే,
మార్కెట్టుకు వెళ్లి
చౌకదానిని వెదుకుతాం.
లేకపోతే తిన్నగా ఒక డ్రైవ్-త్రూ కి పోయి,
వాళ్లకి రెండు చిన్న హాంబర్గర్లను కొనిపెడతాం.
"ఇదిగో, తినండి."
వీటితోనే తనను నింపుతాం.
అంతేగానీ మార్కెట్టుకు పోయి ఒకే ఒక్క రకం కొనం.
ఆ బ్రక్కోటీని చూడు,
అది చాలా ప్రియం.
- మరేం తింటావ్? -అమ్మా.
ముందు ఒక పౌండుకి ఎన్ని తూగుతాయో చూడు.
- అబ్బే, సరిపోవడం లేదు. - ఎందుకు?
2గాని, 3గాని వస్తాయి. అంతే.
- వద్దు. రా. - ఆ...
మనకు ఆ చౌక ధరలో ఒక క్యాండీ దొరుకుతుంది,
చిప్స్ దొరుకుతాయి,
డ్రింకులైతే బాగా చౌక.
ఒక్కొక్క సారి ఒక కూరకాయను చూసి,
"మనకు ఇదే ధరకు..
..రెండు హాంబర్గర్లు వస్తాయ"ని అంటాం.
మనం మెక్ డొనాల్డ్స్ లో
ఒక డబుల్-చీస్-బర్గర్ను 99 సెంట్లకే ఎలా కొనగలుగుతున్నాం?
99 సెంట్లకు కనీసం బ్రక్కోలి ముక్క కూడా రాదు కదా?
- మీకు చిన్నది కావాలా? - మనం మన ఆహార వ్యవస్థను అస్తవ్యస్తం చేసి,
చెడు కాలరీల మయం చేసాం.
ఇది ప్రమాదవశాత్తూ జరిగింది కాదు.
అంటే, ఆ కాలరీలు చౌకగా దొరకడానికి కారణం ఏమిటంటే...
వాటికే మనం పెద్ద ఎత్తులో సబ్సిడీలు ఇస్తాం.
దీనికి మనం అవలంభిస్తున్న వ్యవసాయంతో,
వ్యవసాయ విధానంతో
ప్రత్యక్ష సంభంధం ఉంది.
ఆ చిల్లర తిండి నుండి వచ్చిన కాలరీలన్నీ...
సరుకు పంటల నుండి వచ్చినవే.
గోధుమ నుండి, మొక్కజొన్న నుండి,
ఇంకా, సోయా బీన్ నుండి.
ఆ కాలరీలను బాగా చౌకగా చేయడం వల్ల
స్థూల కాయాన్ని కనిపెట్టడంలో
ఆర్ధిక స్థాయి అనేది పెద్ద పాత్ర పోషిస్తుంది.
మానవ చరిత్ర గమనంలో,
మనకు సరిపడినంతగా ఆహారం, కాలరీలు
అందేలా చూసుకుని,
మానవ జాతికి చెప్పుకోదగ్గ ఆకారాన్ని ఇచ్చాం.
ఇప్పుడు సమస్యేమిటంటే, మరీ ఎక్కువైన కాలరీలు.
పరిశ్రమ మాత్రం స్థూలకాయాన్ని
ఒక వ్యక్తిగత సమస్యగానే చూపిస్తుంది.
కానీ మనం మన ఆహారాన్ని సాంకేతికంగా రూపొందించుకుని,
మానవ పరిణామ మీటను మనమే నొక్కుతున్నాం.
నిజానికి, మనల్ని మనం...
మూడు రుచులకు అనుసంధానించుకున్నాం.
ఉప్పు, కొవ్వు పదార్దాలు మరియు తీపి.
ఈ పదార్దాలు ప్రకృతిలో చాలా అరుదుగా లభిస్తాయి.
ఇప్పుడు చెక్కెర 24 గంటలూ దొరుకుతుంది.
పరిమాణానికి హద్దు లేదు.
మనం సంవత్సరానికి వందల పౌండ్ల ఆహారం తీసుకుంటాం.
ఫ్రుక్టోజ్ సంవృద్ద మొక్కజొన్న పానకానికి,
రిఫైన్ చేసిన పిండి పదార్ధాలను తీసుకోవడం
ఇన్సులిన్ పరిమాణంలో తీవ్ర హెచ్చుతగ్గులకు కారణమౌతుంది.
క్రమ క్రమంగా ఆరోగ్య వ్యవస్థను కబళిస్తుంది.
శరీరం చక్కెరను గ్రహించే సామర్ధ్యాన్ని అస్తవ్యస్తం చేస్తుంది,
నా భర్తకు మధుమేహం ఉంది.
నేను ఆందోళనచెందేది దేనికంటే,
అతను కంటిచూపును కోల్పోయే ప్రమాదం ఉంది.
అతను ఒక్కొక్క సారి వణికిపోతుంటాడు.
అతను వాహనాన్ని నడిపే సామర్ధ్యం కోల్పోతాడేమో అని నాకు భయమేస్తుంది.
ఎందుకంటే అదే అతని వృత్తి.
మేం ఆయన మందుల విషయంలో జాగ్రత్త పడాలి.
ఎంత? 70 డాలర్లు కదా?
50 మాత్రలకి $130 ఖర్చు అవుతుంది.
కానీ అతనికి రెండురకాల మందులు అవసరం.
ఒక రకం మాత్ర $100 పైన అవుతుంది.
మరోదానికి $100 పైన కొంత.
మా ఆదాయంలో చాలా భాగం మందులకే పోతుంది.
మాకు చాలా ఇబ్బందికరంగా ఉంటుంది
ఆరోగ్యంగా ఉండడానికి మందులకే ఖర్చు చెయ్యాలా,
లేక కూరగాయలకా?
మేము ఏం చెయ్యాలి?
మధుమేహంతో మా నాన్నను చూస్తుంటే చాలా బాధ కలుగుతుంది.
ఇంకా ఇలాంటివి...
నా సోదరికి కూడా ఇది వచ్చే అవకాశం ఉండడం చాలా బాధాకరం.
మనకు తెలియనిది ఎదో,
మన జీవన విధానానికి సంభందించి జరుగుతోంది.
మనం ఆడుకునే చోట, మనం ఆహారం కొనే చోట,
మనం కొనగలిగిన ఆహారం విషయంలో..
అదే ఈ రోగానికి కారణం.
ఇది మన సంఘానికే లేక
బాల్డ్-విన్ కే పరిమితమైనది కాదు. ఇది సర్వ వ్యాప్తం.
మనలో ఎంత మందికి తమ కుటుంబ సభ్యులలో '
కనీసం ఒక్కరికైనా మధుమేహం ఉంది?
ఇద్దరికి?
ముగ్గురికి? నీ చేతిని ఎత్తు--
గతంలో ఎక్కువగా టైప్-2 మధుమేహం ఉండేది.
కేవలం పెద్దలకు మాత్రమే సోకేది.
ఇప్పుడు ఇది విరివిగా చిన్నపిల్లకు కూడా సోకుతోంది.
2000 తరువాత పుట్టిన వారిలో ప్రతి ముగ్గురు అమెరికెన్లలో ఒకరు చిన్నవయసులో మధుమేహం బారిన పడుతున్నారు.
మైనారిటీలలో అయితే ఇద్దరిలో ఒకరు.
[గడ్డిలో...]
ఆధునిక పారిశ్రామిక వ్యవసాయంలో,
మనం చేసే ప్రతీదీ,
పంటను మరింత వేగంగా, ఏపుగా, చౌకగా తయారు చేయడానికే.
ఎవ్వరికీ ఇ.కోలై గురించి గాని,
టైప్ 2 మధుమేహం గురించి గాని,
పర్యావరణ సమతౌల్యం గురించి గాని పట్టదు.
మనం స్వయం ప్రతిపత్తితో రైతు తీసుకునే
నిర్ణయాలను గుత్తకు ఇచ్చేస్తాం.
వాటిని కార్పోరేట్ కార్యాలయాలకు గుత్తకు ఇస్తాం.
అవి వేల మైళ్ళ దూరాన ఉన్న నగరాలలో ఉంటాయి.
అక్కడ నిర్ణయాలు చేసే వారికి
వాటి పర్యవసానాలతో సంభంధం ఉండదు.
అన్నిటికీ గడ్డే మూలం.
మీకు తెలుసా మొక్కజొన్నను గాని, చచ్చిన ఆవుని గాని,
చనిపోయిన కోళ్ళను గాని, ఈ విధంగా వాళ్ళు పెంచుతున్న కోళ్ళ పెంటను గాని
అవి తినవు.
అవి నిజానికి గడ్డినే తింటాయి.
అవి గడ్డిని, ఔషధ మొక్కలను తింటాయి.
అవి శాఖాహారులు.
వాటికి మొక్కజొన్నను పెట్టాలంటే,
ఆ మొక్కజొన్నను ఎక్కడో పండించి, దానిని ఇక్కడకు రవాణా చెయ్యాలి.
వాటి పేడను మళ్ళీ ఎక్కడికో రవాణా చెయ్యాలి.
అదీ కూడా గుట్టుగా.
ఇక్కడైతే..
సమస్తం స్థానికం.
అంటే, ఆ ఆవు నేలను సారవంతం చేస్తుంది.
అది తిరుగుతూ ఉంటుంది. మనం పేడను వెదజల్ల వలసిన అవసరం లేదు.
మనం పండించాల్సిన పనిలేదు. అవే పండిస్తాయి.
ఇదంతా ప్రాకృతికంగా జనించే సంపద.
పారిశ్రామిక ఆహార రంగం
క్రమక్రమంగా వివాదాలమయం అయిపోతోంది.
వ్యక్తుల ప్రయోజనాలకు విరుద్దంగా ఉంటోంది.
దానిని నేడిపే వారికి
బయటవారు రావడం ఇష్టం ఉండదు.
ఎందుకంటే అక్కడ వారు చేదు నిజాన్ని చూస్తారు.
అది జరిగిందంటే,
మనం మన ఐఖ్యతను,
ఆహార వ్యవస్థపై నమ్మకాన్ని కోల్పోతాం.
మనం అన్ని భారీ విదాయిత పరిశ్రమలకు
అద్దాల గోడలు ఏర్పాటు చేశామంటే,
మనకు ఇప్పుడున్నదానికి విభిన్నమైన ఆహార వ్యవస్థ ఉండి ఉండేది.
మాకు మేముగా
ఎవరితో సంభంధం లేకుండా, ఎవరికీ పట్టకుండా ఉంటున్నాం.
ఇదంతా ఆహారం లానే మనకు
ఎంతో ముఖ్యమైన ఒక విషయం కోసం.
ఇలా ఇక్కడ..
తాజా గాలిలో, సూర్య కాంతిలో,
పక్షుల కిలకిలల మధ్య ఎంత బాగుంటుందో తెలుసా?
కానీ, యు.ఎస్.డి.ఎ ప్రకారం
ఇది అపరిశుభ్రమైనది.
ఎందుకంటే ఇది బహిరంగ స్థలం గాబట్టీ.
వాళ్ళు దీనిని మూయించడానికి ప్రయత్నించారు.
మేం ఎదుర్కొన్న అతిపెద్ద సంక్షోభం ఏదంటే,
అపరిశుభ్రత కారణంగా వాళ్ళు
దీనిని మూయించడానికి చూసారు.
మీకు తెలుసా?
వారు స్థానిక మైక్రో బయాలజీ లాబ్లో వీటిని పరీక్షించారు.
మాది సరాసరి 133 సి.ఎఫ్.యు వచ్చింది.
అదే దుకాణాల నుండి తెచ్చినది
సరాసరి 3600 వచ్చింది.
అయితే వాటిని 1600 ట్రిలియన్ల లీటర్ల క్లోరిన్ నుండి వచ్చినవి.
వీటికి అసలు క్లోరిన్ను వాడనే లేదు.
చాలా మంది ఆశ్చర్యంతో "ఇది నిజమా?,
మీరు అందరికీ ఆహారాన్ని అందించగలరా?" అనవచ్చు.
ఇది ఎంతో విస్తృతమైన వాదన.
దీనికి సమాధానం: అవును.
మాకు ఆ సామర్ధ్యం ఉంది.
ప్రత్యేకించి మనం
పారిశ్రామిక ఆహార రంగ వైఫల్యాలను పరిగణన లోనికి తీసుకుంటే.
రైతు మార్కెట్లకు వచ్చి
" డజను గుడ్లకు 3 డాలర్లా?" అని అడిగేవారిని చూసాను.
వారు ఒక డ్రింకు సీసాను 75 సెంట్లకు కొంటారు.
హే, పందులూ,
హే, పందులూ
నాకు ఎప్పుడూ, మనం తప్పుడు లక్ష్యాన్ని చేధించడంలో
విజయం సాధించామని నాకు అనిపిస్తుంది.
అంటే, ఉదాహరణకు,
పశువుల విషయంలో మనం
ఏవిధంగా
శాటిలైట్ పరిజ్ఞానంతో నాట్లు వెయ్యవచ్చో,
భూమిని సారం చెయ్యవచ్చో, ఎలా పండిచవచ్చో తెలుసుకుంటాం.
కానీ ఎవరూ కూడా
"మనం ఆవులను మొక్కజొన్నతో మేపవచ్చా?" అని ప్రశ్నించరు.
మనది సాంకేతిక నిపుణుల సంస్కృతి అయిపొయింది.
మనమంతా..
మనమంతా "ఎలా?" అనే దానిగురించే ఆలోచిస్తాం.
ఎవరూ కూడా వెనక్కు వెళ్లి,
"ఎందుకు?" అని ప్రశ్నించరు.
అంటే, ఆ సంస్కృతిలో మనం ఆ పందిని
అచేతన జీవపదార్దపు ముద్దగానే చూస్తూ,
దానిని మనకు కావాల్సిన సృజనాత్మక నమూనాలోనికి మారుస్తూ,
ఆ పెంపుడు జంతువును దగా చేస్తాం.
అటువంటి వారు బహుశా,
తమ సంఘ సభ్యులను,
ఇతర సంఘాల, దేశాల మనుషులను కూడా
అటువంటి క్రూర దృష్టితోనే,
అగౌరవంగా,
నియంతృత్వ తరహా మనస్తత్వంతో చూస్తారు.
స్మిత్-ఫీల్డ్ వారి పందుల విధాయిత(processing) కర్మాగారం. టార్ హీల్, ఉత్తర కారోలీనా.
ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద వధశాల.
ఆ పరిశ్రమ ఉన్న పట్టణం
పేరు టార్ హీల్.
అది ఆర్దికంగా బాగా వెనుకబడిన ప్రాంతం మధ్యలో ఉంది.
స్మిత్-ఫీల్డ్ సంస్థ
దోచుకోవడానికి శ్రామికులను తీసుకునే,
ఎంచుకునే కళలో ఆరితేరిపోయింది.
మొదట్లో స్థానిక శ్రామికులను,
పేద తెల్లవాల్లను, పేద నల్లవాళ్ళను తీసుకునే వారు.
వారందరినీ చాలా త్వరగా పీల్చి, పిప్పి చేసేసారు.
ఇప్పుడు వాళ్ళు పనివాళ్ళను ఎక్కడో
డెంట్-స్విల్ నుండి, దక్షిణ కారోలీనా నుండీ
ఉత్తర కారోలీనాలో క్లింటన్ కు తీసుకు వస్తున్నారు.
వంద మైళ్ళ వ్యాసం గల ప్రాంతం నుండీ.
పనివాళ్ళందరూ అక్కడి నుండే వస్తారు.
[పనివాళ్ళ రహస్య కెమేరాతో చిత్రించినది.]
వాళ్లు పనివాళ్ళను కూడా
పందులను చూసే దృష్టితోనే చూస్తారు.
పందులు సౌకర్యం గురించి అంతగా పట్టించుకోవు.
వాటి బ్రతుకు తాత్కాలికం. త్వరలోనే అని హతమవుతాయి.
పనివాడి పట్ల కూడా వారికి అదే దృష్టి ఉంటుంది.
వారు పనివాళ్ళ ఆయుష్షు గురించి ఆలోచించరు.
ఎందుకంటే, వాళ్ళ దృష్టిలో ప్రతీ దానికీ అంతం ఉంటుంది.
వధించే అంతస్తు.
ఇక్కడ రోజుకి 32,000 పందుల్ని వధిస్తారు.
పనివాళ్ళ గుండా గంటకు 2000 పందులు వెళుతుంటే,
వాటి ప్రేగుల్ని అదే పనిగా తాకుతుండడం వల్ల
వారి గోళ్ళలో హానికర క్రిములు చేరతాయి.
ఆ గోళ్ళన్నీ వేళ్ళ నుండీ వేరుపడిపోతాయి.
వాళ్ళ శరీరం మొత్తం రక్తం, పెంట, మూత్రాల మయం అయిపోతుంది.
అక్కడ ప్రమాదాల గాయాల కూడా ఎక్కువే.
వాళ్ళు ఒకేలా కదులుతూ,
పందిలో ఒకే భాగంపై
ఆగకుండా పనిచేయాలి.
ప్రాధమికంగా వాళ్ళను మానవ యత్రాలుగా చూస్తారు.
ఆ పనివాళ్ళు చేసే పనిని వదిలేసే
సాహసం చేయలేరు. స్మిత్-ఫీల్డ్ కు అది తెలుసు.
అలా వారు పనివాళ్ళను భందిస్తారు.
100 ఏళ్ల క్రితం
ఆప్టన్ సింగ్లార్ "ది జంగిల్"ను రచించినపుడు
ఒక శక్తివంతమైన గొడ్డు మాంస సంస్థ ఉండేది.
తూర్పు యూరప్ నుండి వలస వచ్చిన పనివాళ్ళను అక్కడ రాచిరంపాన పెట్టేవారు.
దానిపై ఏవిధమైన ప్రభుత్వ నియంత్రణా ఉండేది కాదు.
అసహ్యకరమైన, భయంకరమైన గాయాలు అయ్యేవి.
మరణాలు కూడా సంభవించేవి.
పరిస్థితులు మెల్లగా మెరుగుపడ్డాయి.
ఆ గొడ్డు మాంస సంఘాన్ని టెడ్డీ రూజ్వెల్ట్ స్వాదీనపరుచుకున్నాడు.
కార్మిక సంఘాలు నెమ్మదిగా పనివాళ్ళను సంఘటితం చేసాయి.
ఆ పనిని అమెరికాలోనే
మంచి పారిశ్రామిక వృత్తిగా మలచాయి.
1950ల నాటికి మాంసాన్ని పేకింగ్ చేసే శ్రామికుడు
వాహన కార్మికుడితో సమానమయ్యాడు.
అతనికి మంచి జీతం, ప్రోత్సాహకాలు, పెన్షన్ ఉండేవి.
ఆ తరువాత ఏం జరిగింది?
మాంసాన్ని పేక్ చేసే పరిశ్రమలు పెద్దవయ్యాయి.
ఫాస్ట్-ఫుడ్ పరిశ్రమ అవసరాలను తీర్చడానికి విస్తరించాయి.
అదే వాటి అతిపెద్ద కొనుగోలుదారు.
ఇ.బి.పి వంటి కొన్ని మాంస పేకింగ్ పరిశ్రమలు
కొన్ని శ్రామిక విధానాలను ఫాస్ట్-ఫుడ్ పరిశ్రమ నుండి
అరువు తెచ్చుకున్నాయి.
జీతాలలో కోత పెట్టడం, కార్మిక సంఘాలను లేకుండా చేయడం.
ఉత్పత్తిని వేగవంతం చేయడం,
శ్రామికునిచే పదే పదే
ఒకే పనిని చేయించడం.
దాంతో మాంసం పేక్ చేయడమనేది
అమెరికాలో అతి ప్రమాదకర వృత్తిగా మారిపోయింది.
మాంసాన్ని పేక్ చేసే పరిశ్రమ
కొత్త రకం వలసదారులను పనిలో పెట్టుకుంది. వారు చట్ట విరుద్ధంగా వలస వచ్చినవారు.
ఈ మధ్యనే మెక్సికో నుండి వలస వచ్చినవారు.
అమెరికాకు చట్ట విరుద్ధంగా వచ్చే వలసదారులు చాలా మంది
మెక్సికోలో మొక్కజొన్న రైతులు.
ఎన్.ఎ.ఎఫ్.టి.ఎ మెక్సికన్ మార్కెట్ ను
చౌక అమెరికెన్ మొక్కజొన్నతో ముంచెత్తింది.
15లక్షల మంది మెక్సికన్ రైతులు జీవనాధారాన్ని కోల్పోయారు.
వాళ్ళు అమెరికా నుండి వస్తున్న చౌక మొక్కజొన్నకు పోటీగా నిలువలేకపోయారు.
మరి ఆ 15 లక్షలమంది ఏమయ్యారు?
మాంసం ఉత్పత్తిదారులైన ఇ.బి.పి,
నేషనల్ బీఫ్,మోన్-ఫోర్ట్
వంటి కంపెనీలు మెక్సికోలో పనివాళ్ళను చేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాయి.
కంపెనీలు రేడియో ప్రకటనలు ఇచ్చాయి.
ఇంకా వార్తా పత్రికలలో కూడా.
ఇ.బి.పి అయితే ఒక బస్సు సర్వీసును
దీనికోసం మెక్సికో నుండి అమెరికాకు నడిపింది.
సంవత్సరాల పాటు ప్రభుత్వం
ఈ మాంస పరిశ్రమ వలస ప్రజల నియామకాలను
చూడనట్లు వదిలేసింది.
కానీ ఇప్పుడు, వలస వ్యతిరేక ఉధ్యమం చెలరేగే సరికి,
వాళ్ళు హటాత్తుగా వ్యతిరేకించడం మొదలు పెట్టారు.
కానీ వాళ్ళు ఈ పరిశ్రమలను ఏమీ చెయ్యడంలేదు.
ప్రభుత్వం పనివాళ్ళను మాత్రమే పట్టుకుంటుంది.
ఇమ్మిగ్రేషన్ ఏజెంట్లు స్మిత్-ఫీల్డ్ శ్రామికులను
అరెస్టు చేస్తుంది.
స్మిత్-ఫీల్డ్ కు, ఇమ్మిగ్రేషన్ ఏజెంట్లకు మధ్య
ఒక ఒప్పందం కుదిరింది.
వాళ్ళు రోజుకి 15 మంది పనివాళ్ళను వదిలించుకోవాలి.
కానీ భారీ సోదాలు, తనిఖీలు ఉండవు.
ఆ విధంగా ఉత్పాదనకు ఆటంకం కలుగదు.
మీరు వాళ్లకి ఏ సమాచారం ఇవ్వనక్కర లేదు.
- సర్, మేం ప్రయత్నిస్తున్నాం, - ఆమె నన్ను ప్రశ్నిస్తోంది.
ప్రశ్నలు ఆమె అడుగుతోంది. నువ్వు కాదు.
స్మిత్-ఫీల్డ్ మేనేజర్లు ఎవరూ అరెస్ట్ అవుతున్నట్లు లేదు.
దీనితో సంభంధం ఉన్న కర్మాగారంలో వారెవరూ అరెస్ట్ కాలేదు.
నియమించబడిన పనివాళ్ళే
అరెస్ట్ అవుతున్నారు.
ఈ రోజు మనం చూసేదేమిటంటే,
కష్టపడి పనిచేసి, కర్మాగారంలో ఉత్పత్తిని నడిపించే కార్మికులే
అరెస్ట్ అవుతున్నారు.
మనం మన ఆహారం కారు చౌకగా ఉండాలని చూస్తాం.
కానీ మనం అది ఆ ధరకు ఎలా వస్తుందో అర్ధంచేసుకోం.
10, 15 ఏళ్లుగా ఇక్కడ ఉంటున్న ఈ పనివాళ్ళు
మనం తినే పంది మాంసాన్ని, రుచికరమైన గొడ్డు మాంసాన్ని ఉత్పత్తిచేస్తారు.
ఇప్పుడు వాళ్ళను ఎదో నేరగాల్ళలా ఈడ్చుకు పోతున్నారు.
ఈ కంపెనీలేమో బిలియన్ల డాలర్లను దండుకుంటున్నాయి.
స్మిత్-ఫీల్డ్ సంస్థ ఈ చిత్రానికి ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వడానికి నిరాకరించింది.
[కనిపించని వ్యయం]
దీనితో ముడిపడి ఉన్నదంతా చౌకదేనా?
చౌక రకం కారుని కొనాలని ఎవరు అనుకుంటారు?
మనం ఆహారానికి సబ్సిడీలు
ఒక "మార్మిక" ఆహార వ్యవస్థను
చౌకగా సృష్టిస్తున్నాం.
నిజానికి ఇది చాలా ఖరీదైనది.
పర్యావరణ వ్యయాన్ని,
సామాజిక వ్యయాన్ని, ఆరోగ్య వ్యయాలను కూడా మనం పరిగణించాలి.
పారిశ్రామిక ఆహార రంగంలో నిజాయితీ లేదు.
దాని ధరలో నిజాయితీ లేదు. దాని ఉత్పత్తిలో నిజాయితీ లేదు.
దాని ప్రక్రియా విధానంలో నిజాయితీ లేదు.
ఆ ఆహారం విషయంలో ఎక్కడా నిజాయితీ లేదు.
స్మిత్-ఫీల్డ్ వారి అట్టపెట్టెకు దీనికంటే మెరుగైన ఉపయోగం ఉంటుందని నాకు అనిపించడంలేదు.
ఇది సుమారు 5 గంటల ప్రయాణం,
300 నుండి 400 మైళ్ళు ఉండొచ్చు.
అవును.
దీనికి ఆ విలువ ఉంది.
పరిమాణం పెంచాలి లేక విస్తరించాలి అనే కోరిక నాకు లేదు.
ప్రపంచంలో కెల్లా అత్యుత్తమ ఆహారాన్ని ఉత్పత్తి చేయడం, సరిదిద్దడమే
నా కోరిక.
అలా చేయడంలో
మరింత మంది మావైపు చేరి, మరింత ఉత్పత్తిని ఆశిస్తే,
ఆ అవసరాన్ని ఎలా తీర్చాలనేది ఆ దేవుడే చూసుకుంటాడు.
మా విధానంలో మాత్రం రాజీపడం.
అదే నా ఉద్దేశం.
నాకు వాల్-మార్ట్ లా కావాలనే
కోరిక ఖచ్చితంగా లేదు.
నువ్వు ఎదగాలనే ఆలోచన నీ దరి చేరిన క్షణం నుండీ,
నువ్వు నీ వినియోగదారున్ని చూసే దృష్టి మారిపోతుంది.
నీ ఉత్పత్తిని చూసే దృష్టి మారిపోతుంది.
నీ వ్యాపారాన్ని చూసే దృష్టి మారిపోతుంది.
అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రతీ దాన్నీ చూసే దృష్టి మారిపోతుంది.
నీ దృష్టే మారిపోతుంది.
ప్రకృతి సహజ ఉత్పత్తుల ప్రదర్శన అనాహిం, కాలిఫోర్నియా.
ఇది మేం కొత్తగా చేసిన సేంద్రీయ పాప్-కార్న్.
ఇది వైటాసోయ్ సోయా పాలు.
ప్రపంచంలో కెల్లా అత్యుత్తమమైనవి.
మొట్టమొదటి సారి ప్రాభించినపుడు ఈ ప్రదర్శన మొత్తం కేవలం
ఇదిగో, ఈ వరుస పరిమాణంలో ఉండేది.
మాలో చాలా మంది దుకాణాల్లో నిద్రపోయే వాళ్ళు.
హోటల్ రూముల్లో ఉండే స్తోమత మాకు ఉండేదికాదు.
సేంద్రీయ ఆహారం ఏటా 20% వృద్ది చెందుతోంది.
ఆహార రంగంలో అత్యంత వేగంగా వృద్ది చెందుతున్న విభాగాల్లో ఇది ఒకటి.
దేవుడా! ఆహ్!
మనం ఈ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను వదిలించుకోలేం.
ప్రత్యేకించి మనం దానిని
భూతాపాన్ని తగ్గించడానికి మనకున్న సమయం లోగా వదిలించుకుని,
మన గాలికి, మన నీటికి, మన ఆహారానికి .....
.....జరిగిన నష్టాన్ని పూడ్చలేం.
మనం ఇంకా తొందర పడాలి.
మంచి యొక్క శత్రువుని మనం సరిదిద్దడానికి ప్రయత్నిస్తూ,
మేం ఆహారాన్ని కేవలం
అత్యున్నతమైన, దోషరహిత,
మనకు 100 మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న సంస్థ నుండే కొంటామంటే అది ఎన్నటికీ జరగదు.
ఒక పర్యావరణవేత్తగా, నాకు స్పష్టంగా తెలిసినది ఏమిటంటే,
ఈ కాలుష్యమంతటికీ కారణం వ్యాపారమే.
ప్రపంచాన్ని నాశనం చేసే అన్ని విషయాలకూ మూలం...
వ్యాపారమే.
మా కాలేజీ రోజులలో ఒక చిన్న సంస్థ ఉండేది.
దాని పేరు న్యూ అల్కమీ ఇన్స్టిట్యూట్.
అది ఒక విప్లవాత్మక జీవశాస్త్రవేత్తల సమూహం.
నా ఆశ ఏమంటే, మీకు
మేము ఒక కొత్త మతాన్ని భోధించేవాళ్ళం.
ఆహారంపై, పర్యావరణ పరిరక్షణపై అవగాహన కలిగించే ప్రయత్నం చేసాం.
కానీ మనం భోదించేది అప్పటికే ఒక అభిప్రాయంతో ఉన్నవారికి.
మేం నిస్సారం గావించబడిన మూలాలు కలిగిన అంశాలపై ఆధారపడ్డాం.
మేం ప్రజలను ఆకట్టుకోలేక పోయాం.
నిజానికి వాళ్లకు సందేశాలు అవసరం.
మేం గొలియత్ ను ఎదిరించిన డేవిడ్ లా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
మనం గొలియత్ లానే ఉండాలి.
మేం దీనిని ఏడు ఆవులతో మొదలుపెట్టాం.
వ్యాపారం ఈ పర్యావరణ సమస్యలకు
పరిష్కారం అవుతుందని మేం నిరూపించాలనుకున్నాం.
అదే సమయంలో మేం
ఇది చాలా లాభదాయకమైనదని కూడా నిరూపించాలి.
ఈ సంవత్సరం, అంటే 2008లో
మేం అమెరికాలో మూడవ అతిపెద్ద యోగర్ట్ ఉత్పత్తిదారులుగా అవతరించడమే కాకుండా,
లాభార్జనలో కూడా ముందున్నాం.
23 బిలియన్ డాలర్ల ఆహార సంస్థ అయిన 'గ్రూప్ డానోన్' కంపెనీ స్టోనిఫీల్డ్ ను చేజిక్కించుకుంది.
అయితే స్టోనిఫీల్డ్ ను గ్రెనే నడుపుతున్నాడు.
చూడండి, ఇది చాలా ఆసక్తికరమైనది.
ఇలాంటి చిన్న కంపెనీ ఇప్పుడు క్రాఫ్ట్ ది.
కానీ మీకు అది తెలియదు.
ఇది పెప్సీది. ఇది కేల్లోగ్స్ ది..
-కేషి కేల్లోగ్స్ దా? -అవును.
- ఇది కోల్గేట్ ది. - అవునా?
అవును, ఇది కూడా మా కంపెనీ లాగే మొదలైంది.
వాళ్లకు వీటి విషయంలో చిత్తశుద్ది ఉందా?
- సరే, ఇది... - అవి విభిన్నంగా ఉంటాయా?
ప్రాధమికంగా చెప్పాలంటే అవి విజయం సాధించాయ్.
ఫలితం వచ్చింది. మనం అలానే చెప్పగలం.
ఈ పెద్ద పెద్ద కంపెనీలు సేంద్రీయ పద్దతిలో వృద్ధి చెందవు.
అవి చేజిక్కించుకోవడం ద్వారా మాత్రమే వృద్ధి చెందుతాయి.
కోక్, పెప్సీ, కేల్లోగ్స్, జెనరల్ మిల్స్..
ఇవన్నీ కూడా సేంద్రీయ వ్యాపారంలోనికి పరుగెడుతున్నాయ్.
నడవడం కాదు, పరుగేడుతున్నాయ్.
[లిలాక్ రిట్జ్ ఫారం, స్టోనిఫీల్డ్ సరఫరాదారు, వెర్మాంట్]
నా నేనైతే, సేంద్రీయ రంగంలోనికి వాల్-మార్ట్ గనుక అడుగు పెడితే,
ఆశ్చర్యపోతాను. అది ఖచ్చితంగా అబ్బురపరిచే విషయం అవుతుంది.
నాకొక కల వుంది.
నేను కార్పోరేట్ దిగ్గజాలతో కలిసి నేను కూర్చున్నట్లు,
వారితో సేంద్రీయ ఆహారం గురించి,
వాటి మనుగడ గురించి చర్చించినట్లు,
- నేను అమండా, - నేను రాండ్.
- రాండ్, నిన్ను కలుసుకున్నందుకు సంతోషం. - నేను టోనీ.
- టోనీ. - కలుసుకున్నందుకు సంతోషం.
ఒకే, ఎక్కడో చెప్పండి?
- మేమిద్దరం వాల్-మార్ట్ కు పనిచేస్తాం. - మీరు వాల్-మార్ట్ వాళ్ళా.
అవును.
మేం వాల్-మార్టుకు వెళ్ళం. అది మీకు తెలుసా?
- ఎప్పుడూ అక్కడకు వెళ్ళలేదు. - అవునా!
- ఆశ్చర్యకరంగా లేదూ? - అందుకే మేం మీ వద్దకు రావాల్సి వచ్చింది.
అవును, మేం ఎన్నడూ వెళ్ళలేదు.
మేం దానిని ఎప్పుడో నిషేధించాం.
ఆ నిర్ణయానికే కట్టుబడి ఉన్నాం.
వాల్-మార్ట్ దాని పేరుప్రఖ్యాతల విషయంలో
మహా జాగ్రత్తగా ఉంటుంది.
మన ఆర్ధిక వ్యవస్థలో చిల్లర వర్తకానికి సంభందించి,
దేశంలో మరెవరికీ లేని విధంగా
వాళ్ళు అపకీర్తిని మూటగట్టుకున్నారు.
నిజానికి, ఇది చాలా సులువైన నిర్ణయం.
అందుకు వినియోగదారుని అవసరాన్ని బట్టి సేంద్రీయ పదార్ధాలనైనా,
లేక మరోదానికైనా మద్దతివ్వడం,
మేం అది చూస్తాం, స్పందిస్తాం.
కష్టమర్ కు ఇది కావాలని స్పష్టంగా తెలిస్తే,
దాని వెంట పడి,
అది జరిగేలా చూడడం చాలా సులభం.
నేను పర్యావరణ వేత్త అయిన నా పాత స్నేహితుల వద్దకు వెళ్ళినపుడు,
ముందు చాలా మంది ఆ కంపెనీలను చూసి
ఆందోళన పడ్డారు.
తరువాత నేను వాళ్లకి వివరించి,
వాల్-మార్ట్ నుండి వచ్చే ఒక కొనుగోలు ఆర్డరు, ఎంత పెద్దదో,
పౌండ్లలో కాదు, టన్నులలో. టన్నుల కొద్దీ పురుగు మందు,
టన్నుల కొద్దీ రసాయన ఎరువులు, టన్నుల కొద్దీ సేంద్రీయ ఎరువులు,
ఈ చర్చతో, భావోద్వేగాలు పోయి,
మేం నిజాలను తెలుసుకునేవాళ్ళం.
మీరు ఇక్కడ ఎం చేసినా, ఇదే అసలైన విషయం.
ఈ విషయంలో నాకు భ్రమలు లేవు.
వాల్-మార్టుకి హటాత్తుగా నైతిక పరివర్తన వచ్చి
ఈ రంగంలోనికి ప్రవేశించిందంటే నేను నమ్మను.
అసలు కారణం ఆర్దికపరమైనది.
నా రాడికల్ మిత్రులతో అయితే, దీనిగురించి రోజంతా చర్చ అవుతుంది.
కానీ ఈ నిజాన్ని ఎవ్వరూ కాదనలేరు.
వాల్-మార్టుకు మరొక మిలియన్ డాలర్ల అమ్మకం జరిపినా కూడా
ప్రపంచాన్ని రక్షించలేం.
గత శతాబ్దపు ప్రారంభంలో
ఒక సాధారణ రైతు ఆరు నుండి ఎనిమిది మందికి ఆహారం ఇవ్వగలిగేవాడు.
ఇప్పుడు ఒక సాధారణ అమెరికెన్ రైతు
126 మందికి ఆహారం అందిస్తున్నాడు.
భూమిపై ఇప్పటివరకు నివసించిన మానవులందరిలో వీరిదే అత్యధిక ఉత్పాదకత.
వ్యవసాయ రంగంలో వచ్చిన మార్పులు చాలా ప్రాముఖ్యత కలవి,
విప్లవాత్మకమైనవి, కానీ అవి మనలో చాలా మందికి కనిపించవు.
మనలో రైతును పట్టించుకునేవారు ఎవరు?
కానీ వారి జీవన విధానం
విప్లవాత్మకంగా మారిపోయింది.
[విత్తనం నుండి సూపర్ మార్కెట్ వరకు.]
10,000 సంవత్సరాల క్రితం నుండి,
రైతులు వారి వద్ద ఉన్న ఉత్తమ విత్తనాలను దాచి,
వాటిని మరుసటి సంవత్సరం మళ్ళీ నాటే వారు.
విత్తనాలు ఆ విధంగా అభివృద్ధి చెందాయి.
మొక్కజొన్న కూడా అదే విధంగా
చాలా భాగం నిరిపయోగంగా ఉండే గడ్డి నుండి
ఈ రోజు అత్యంత ఉత్పాదకతనిచ్చే మొక్కగా అభివృద్ధి చెందింది.
ఏదైనా సంస్థ ఒక ఆహార పంటకి యజమానిగా ఉండడమనే ఆలోచన అనేది
చాలా కొత్త భావన. 1980లలో సుప్రీంకోర్టు
'జీవం'పై పేటెంట్ పొందవచ్చు అని తీర్పునిచ్చే దాకా అది లేదు.
ఆ తీర్పు జీవానికి సంభందించి అనేక విలువైన విభాగాలలో
పేటెంట్లకు తలుపులను బార్లా తెరిచింది.
ఆ జీవ విభాగాల్లో మనం ఆధారపడే ఆహార పంటలు ఉన్నాయి.
మోన్సాంటో అనేది ఒక రసాయనాల కంపెనీ.
వాళ్ళు డి.డి.టిని, వియాత్నాంలోని అజేంట్ ఆరెంజ్ ని తయారు చేసారు.
ఆ తరువాత వాళ్ళు "రౌండ్అప్' అనే ఉత్పత్తిని అభివృద్ధి చేసారు.
జన్యు మార్పిడి ద్వారా రూపొందించబడిన ఒక రకం సోయా చిక్కుడు గురించి అప్పట్లో చిన్నగా నిరసనలు వినిపించాయి.
అది ఈ 'రౌండ్అప్' ను తట్టుకోగలదు.
'రౌండ్అప్'ను వాటిపై పిచికారీ చేసినపుడు
అది మొత్తం కలుపునంతటినీ నాశనం చేసేసింది.
కేవలం ఈ రౌండ్అప్ నిరోధక సోయాబీన్ ను తప్ప.
1996లో, మొన్సాంటో ఈ రౌండ్అప్ నిరోధక సోయాబీన్ ను అమ్మడం ప్రారంభించినపుడు అమెరికాలోని సోయాబీన్లో అవి 2% మాత్రమే.
2008 వచ్చేసరికి అమెరికాలో సోయా బీన్లో 90% మొన్సాంటో పేటెంట్ జన్యువులు కలిగి ఉన్నవే.
మొట్టమొదటి సారి విత్తనాలను దాచడంపై నిషేధం విధించడం
నాకు ఇంకా గుర్తుంది.
చాలామంది రైతులకు
ఇది అస్సలు రుచించలేదు.
ఈ 11 ఏళ్ల కాలంలో, తమ విత్తనాలను ఎందుకు దాచుకోకూదడనే
నిరసన భావం, అంగీకార భావంగా
ఎలా మారిందనేది
తెలుసుకోవడం
చాలా ఆసక్తికర విషయం.
ఒక రైతు విత్తనాలను
దాస్తే ఏమౌతుంది?
మీకు తెలిసిందే కదా,
ఇప్పుడు దీనితో సంభంధం ఉన్న
ఒకే ఒక్క కంపెనీ మొన్సాంటో.
మొన్సాంటో...
వాళ్ళ వద్ద ఒక ప్రైవేటు నేరపరిసోధనా జట్టు ఉంది.
వాళ్ళు దేశం మొత్తం తిరుగుతారు.
వాళ్లకి 1800 హాట్ లైన్ నెంబరు ఉంది.
వాళ్లకి ఎవరైనా కాల్ చేసి...
ఫలానా వాళ్ళు విత్తనాలు దాచారని ఫిర్యాదు చేస్తే..
వాళ్ళు ఆ విషయాన్ని తెలుసుకోవడానికి ఒక పరిశోధకున్ని పంపుతారు.
మీరు గనుక మీ విత్తనాలను దాచుకుంటే,
మొన్సాంటో నుండి మీకు కాల్ వస్తుంది.
రైతులపై దర్యాప్తు జరపడానికి, వారిపై అభియోగాలు మోపడానికి 75 మంది మొన్సాంటో సిబ్బంది అంకితమై ఉంటారు.
ఎవరైనా విత్తనాలను దాచి దొరికిపోతే వారిపై పేటెంట్ చట్ట ఉల్లంగన క్రింద దర్యాప్తు చెయ్యవచ్చు.
నా చోటుకి ఇద్దరు మనుషులు వచ్చారు.
రాత్రి 7:00, 7:30 ప్రాంతంలో.
నాకు ఒక నల్ల కార్డు చూపెట్టారు.
వాళ్ళు మొన్సాంటో నుండి వచ్చినట్లు వాళ్ళు నాకు అస్సలు చెప్పలేదు.
వాళ్ళు తమకి ఒక నిఘా విభాగం ఉందని చెప్పారు.
నేను చిక్కుడు గింజలను శుద్దిచేస్తుండగా పట్టుకున్నారు.
నేను తెల్లవారు ఝామున 3,4 గంటలకల్లా
నిద్రలేచి బయలుదేరాను.
అప్పుడైతే దర్యాప్తు వాళ్ళు నన్ను రోడ్డుపై వెంబడించలేరు.
వాళ్ళు...
మాజీ మిలిటరీ లేక మాజీ పోలీసు అధికారులై ఉంటారు.
వాళ్ళు భారీ ఆకారాలతో, భయపెట్టేలా ఉన్నారు.
వాళ్లకి నిజంగా నిఘా వ్యవస్థ ఉందో లేక
నా పొరుగు వాడు నన్ను ఇరికించాడో నాకైతే తెలియదు.
నేను ఇంటిలోనికి ప్రవేశించడానికి వెనక్కు తిరగగానే వాళ్ళలో ఒకడు అన్న మాట
నాకు వెనుక నుండి వినిపించింది. " వీడు అపరాధి."
[ మో పార్, విత్తన శుద్దికర్త.]
మో దగ్గర ఉన్న యంత్రాన్ని మట్టిలో ఉండే విత్తనాలను శుద్ది చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. వాటిని దాచి మరుసటి ఏడు నాటవచ్చు.
ఈ యంత్రం 1800ల కాలంలో రూపొందించబడిన ఒక చక్కని సాధనం.
మొన్సాంటో వాటన్నిటినీ మూయించి వేస్తోంది.
ఇప్పుడు ఈ ప్రాంతం మొత్తంలో విత్తన శుద్ది యంత్రాలు...
ఎన్ని ఉన్నాయంటారు?
ఇండియానా రాష్ట్రంలో 6 వరకూ ఉన్నాయి.
ఖచ్చితంగా తెలియదు.
- గతంలో ఎన్ని ఉండేవి? - అమ్మో, ప్రతీ ప్రాంతానికి 3 ఉండేవి.
వాటన్నిటినీ తీసేసారా?
ఒక్కటి కూడా మిగలలేదు.
మొన్సాంటో సోయా చిక్కుళ్ళు మొదటిసారి మార్కెట్లోనికి వచ్చినపుడు,
నేను వెంటనే వాటికి మారలేకపోయాను.
నాకు సాంప్రదాయ విత్తనాలతో
మంచి పంట వచ్చేది.
దాంతో, నాకు "ఉన్న చోటనే ఉండాలి" అనిపించింది.
డేవిడ్ మొన్సాంటో పంటలు వెయ్యడు. కానీ జన్యు పరివర్తిత విత్తనాలు(జి.ఎం.ఓ) అతని పొలాన్ని కలుషితం చేసేసాయి.
నా చుట్టుపక్కల ఉన్నవాళ్ళంతా జి.ఎం.ఓ.లనే వాడుతున్నారు.
పుప్పొడి వల్ల విత్తనాలు మారితే
దానికి నన్నే తప్పుబడుతున్నారు.
విత్తనాలు మారినట్లు మొన్సాంటో గాని కనిపెడితే, పేటెంట్ల ఉల్లంఘన జరగలేదని రైతే నిరూపించుకోవాలి.
ఒకరు జన్యు పరంగా ఒక పంటను మార్చితే ఆ పంట వాళ్ళ సొంతం.
ఇటువంటి విధానం వ్యవసాయంలో ఎన్నడూ లేదు.
గతంలో వ్యవసాయ యూనివర్సిటీల్లో
ప్రజా విత్తనాలను అభివృద్ధి చేసేవారు.
విత్తన సంకరాలలో అధిక భాగం
ఈ ప్రజా సంస్థల్లోనే రూపొందించేవారు.
మొన్సాంటో సంస్థ మైక్రోసాఫ్ట్ సంస్థ లాంటిది.
మైక్రోసాఫ్ట్ ఏ విధగా అయితే అమెరికా లోని చాలా భాగం
కంప్యూటర్ల వెనుక మేధో సంపదకు యజమాని అయ్యిందో, అదే విధంగా
వాళ్ళు అమెరికాలో చాలా రకాల ఆహార పదార్దాల వెనుక మేధో సంపదపై
యాజమాన్య హక్కును పొందారు.
ప్రజా విత్తన సృష్టి అనేది ఇప్పుడు గతం.
ఒక విధంగా ఇప్పుడు ప్రజా విత్తనాలనేవే లేవు.
ఇప్పుడు 4, 5 రకాలే ఉన్నాయి.
కేవలం వాటినే నేను నాటగలను.
ఇప్పుడు నా దగ్గర కొన్ని ఆఖరు సోయా చిక్కుళ్ళు ఉన్నాయి.
ఇలినోస్ రాష్ట్రం నుండి వచ్చినవి.
- అవి జి.ఎం.ఓ. రకం కాదు. - ప్రజా విత్తనాలు.
ఇకపై నేను ధ్రువీకరించబడిన విత్తనాలను కొనలేని పరిస్థితి వస్తే,
నేను ఏం చెయ్యాలి? నాకున్న దారులేమిటి?
ఈ జాబితాను నేనే సంపాదించాను.
ఇది మొన్సాంటో వారు తయారుచేసిన అనుమతిలేని విత్తన రూపకర్తల జాబితా.
వావ్.
ఇందులో వ్యతిరేక తీర్పు వచ్చిన రైతులు,
వ్యాపారులు, ఇంకా
తమ కాగితాలను దఖలు చేయని రైతుల పేర్లు ఉంటాయి.
వాళ్ళ రికార్డులు అప్పగించని వారు.
నేను ఈ జాబితాలో ఉన్నాను.
నేను నా రికార్డులను అప్పగించలేదు.
- నా పేరుందా? - ఉంది.
వావ్.
నేను పనిచేసే ఇద్దరు రైతుల పేర్లు కూడా ఉన్నాయి.
ఈ జాబితాలో నా పేరు ఉండడం వల్ల
నేను మొన్సాంటో ఉత్పత్తులు కొనలేని పరిస్థితి రావొచ్చు.
సరేనా.
అప్పుడు ఈ ప్రశ్న వస్తుంది. " మరి నేను ఏం నాటగలను?"
మొన్సాంటో నాపై చేసే ప్రధాన ఆరోపణ ఏంటంటే,
రైతుల విత్తనాలను శుద్దిచేయడం ద్వారా నేను
వారిని పేటెంట్ అతిక్రమణ చేసేలా ప్రోత్సహిస్తున్నానని.
నేను ఇంకా కోర్టు గదిలోనికి అడుగు పెట్టనే లేదు.
అప్పుడే నా రుసుం $25,000 అయ్యింది.
నా స్నేహితులు కూడా
నాతో మాట్లాడడానికి ముఖం చాటేస్తున్నారు.
మేం 50 ఏళ్ళపాటు స్నేహితులం.
ఇప్పుడు ఒకరినొకరు చూసుకోవడం కూడా లేదు.
సరే.
తన విషయంలో జరిగిన సెటిల్మెంటులో భాగంగా ఈ రైతు తన కేసు గురించి బహిరంగంగా మాట్లాడకూడదు.
నేను అపరాధిని అని నాకు అనిపించడం లేదు.
కానీ ఈ విషయంలో పోరాడడం కంటే,
అపరాధ రుసుం చెల్లించడమే చౌక.
- ఇది నిన్ను కృంగదీస్తుంది కదా.. - ఖచ్చితంగా.
ఎందుకంటే, మనం సచ్చీలతతో ఉండి కూడా
మనది తప్పు అని అంగీకరిస్తాం.
మొన్సాంటో మాపై తప్పుడు కేసులు బనాయించింది. మేం పేటెంట్ ఉల్లంఘించామని,
కాంట్రాక్టును అతిక్రమించామని,
అవేమీ నిజం కాదు.
మీరు మార్కెట్లోకి వెళ్లి ఒక చురుకైన రైతుని
అణగదొక్కేసారనుకోండి, మిగిలిన వాళ్ళు భయంతో మీరు చెప్పిన వరుసలో నిలుచుంటారు.
నా కుటుంబం $4,00,000 ఖర్చు చేసింది.
న్యాయ పోరాటం చేయడానికి.
ఇంకో మిలియన్ అవుతుందని మాకు చెప్పారు.
విచారణ మొదలుపెట్టడానికి.
మేం కోర్టు బయట రాజీ కుదుర్చుకున్నాం.
నా ఉద్దేశంలో ఈ వ్యవస్థ ఎలా పనిచేస్తుందంటే,
న్యాయదేవత చేతిలో ఉన్న త్రాసులో
మీరు డబ్బు వేస్తూ ఉండాలి.
ఎవరైతే ఆ త్రాసులో ఎక్కువ డబ్బు వేసి,
ఎక్కువ మంది న్యాయ మేధావుల్ని కొని,
పెద్ద పెద్ద అబద్దాలను ఆడిస్తారో వాళ్ళే విజేతలు.
మన న్యాయ వ్యవస్థ ఆవిధంగా పనిచేస్తుందేమో అనిపిస్తోంది.
ఇది చాలా ప్రమాదకరం.
ఒక రైతు ఏ విధంగా తనని తాను
మొన్సాంటో వంటి ఒక బహుళజాతి సంస్థ నుండి కాపాడుకోగలడు?
మూడు రోజుల క్రితమే నేను ఒక యువకుడితో మాట్లాడాను.
మీకు తెలుసా? వాళ్ళు అతని పొలానికి వెళ్ళారు.
పాపం అతని పిల్లవాడు వాళ్ళను అలా చూసుతున్నాడు.
అతనికి కాబోయే భార్య కూడా అక్కడ ఉంది. నేను ఆమెతో మాట్లాడాను.
నేను ఇవ్వగలిగిన ఉత్తమ సలహా వాళ్లకి చెప్పాను.
దురదృష్ట వశాత్తూ ఆ సలహా ఏమిటంటే,
" మీకేమీ కాకుండా ఇందులోంచి జాగ్రత్తగా బయటపడడానికి ప్రయత్నించు....
వాళ్ళతో పోరాడకు, అంతా ఆపేసి,
వాళ్లకి కావాల్సింది వాళ్లకి ఇచ్చేయ్. ఎందుకంటే నువ్వు వాళ్ళను ఎదురించలేవు."
మొన్సాంటో వాళ్ళ నియంత్రణ ఆధిపత్యంతో కూడి ఉంటుంది.
మీరు గనుక ఉత్పాదక వ్యవసాయంలో ఉంటే,
అది మొన్సాంటోతో పడుకున్నట్లే.
సోయా చిక్కుడు వాళ్ళదే.
ఆ ఉత్పత్తిని వాళ్ళు
విత్తనం నుండి సూపర్ మార్కెట్ దాకా నియంత్రిస్తున్నారు.
తద్వారా వాళ్ళు ఆహారంపై నియంత్రణ తెచ్చుకుంటున్నారు.
ఈ చిత్రానికి ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వడానికి మొన్సాంటో నిరాకరించింది.
ఒక తిరిగే తలుపు..
మొన్సాంటో కార్పోరేట్ ఆఫీసులకు,
వివిధ నియంత్రణా మరియు న్యాయ విభాగాలకు...
.....మధ్య ఉంది. కీలక నిర్ణయాలన్నీ అవే తీసుకుంటాయి.
జస్టిస్ క్లారెన్స్ థామస్ గతంలో మొన్సాంటో అటార్నరీగా చేసాడు.
విత్తనాలను దాచడానికి సంభందించిన
ఈ కోర్టు కేసు గనుక లేకపోతే,
ఇదేమంత ప్రాముఖ్యత గల విషయం అయి ఉండేది కాదు.
ఈ కంపెనీలు రైతులను తమ విత్తనాలను దాచకుండా నిరోధించడానికి వీలు కల్పించిన
కేసులో మెజారిటీ అభిప్రాయం...
... జస్టిస్ క్లారెన్స్ థామస్ చెప్పినదే.
మొన్సాంటోకు బుష్ పాలనా యంత్రాంగంతో
చాలా దగ్గర సంభందాలున్నాయి.
క్లింటన్ యంత్రాంగంతో కూడా.
ఇది ఈ ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది: "మన ఆహార వ్యవస్థ ఇంత విప్లవాత్మక మార్పులకు గురైనా కూడా....
....దీనిపై అంతగా రాజకీయ చర్చ జరగకపోవడానికి కారణం ఏమిటి?"
గత 25 ఏళ్లుగా మన ప్రభుత్వం
అది నియంత్రించాల్సిన పరిశ్రమల
ఆధిపత్యం క్రిందకు పోయింది.
ఇక్కడ సవాలు ఏమిటంటే, పరిశ్రమలో నిపుణులైన వారు ఉంటే,
వాళ్ళు మంచి నియంత్రణాధికారులుగా అయ్యే అవకాసం ఎక్కువ.
[మొన్సాంటోకి జన్యు పరివర్తిత ఆహారంపై లేబిళ్ళ ప్రచురణ విషయంలో సలహాదారు.]
ఇక్కడ వారు ఎవరి ప్రయోజనాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారనేది ముఖ్యం.
[జన్యు పరివర్తిత ఆహారంపై లేబిళ్ళు ముద్రించారాదన్న ఎఫ్.డి.ఎ నిర్ణయాన్ని ఇతనే పర్యవేక్షించాడు.]
మనం అధికారం గురించి మాట్లాడుతున్నాం.
కేంద్రీకృత అధికారం.
ఆ అధికారాన్ని మనకు ఆహారం అందిస్తున్నవారికి...
వ్యతిరేకంగా వాడుతున్నారు.
అంటే, రైతులు మొదలైనవారు.
అలాగే దానిని ఆ కంపెనీల కోసం పనిచేసే
పనివారికి వ్యతిరేకంగా వాడతారు.
వినియోగదారులకి వ్యతిరేకంగా వాడతారు.
వారు ఏమి తింటున్నారో, అది ఎక్కడి నుండి వస్తుందో
అది వాళ్ళ శరీరాలకు ఏం చేస్తుందో తెలుసుకోకుండా
వారిని ఉద్దేసపూర్వకంగా వాళ్ళను అంధకారంలో ఉంచుతారు.
మేడంకు, సభ్యులకు నమస్కారం.
ఎస్.బి-63 'తెలుసుకునే హక్కు' అనే వినియోగదారుని ప్రమాణం.
ఇది చెప్పేదేమిటంటే, క్లోనింగ్ ద్వారా తయారైన ప్రతీ దానిపైనా
అది క్లోనింగ్ ఆహారం అనే లేబిల్ తప్పనిసరిగా ఉండాలి.
క్లోనింగ్ ద్వారా వచ్చిన జంతువులు
ప్రాధమికంగా నూతన ఆవిష్కరణలు.
ఎఫ్.డి.ఎ క్లోన్ చేసిన జంతువుల మాంసం అమ్మకాన్ని
ఏ విధమైన పరిశోధనా చేయకుండా
అనుమతించడమే కాకుండా,
ఏ విధమైన లేబిళ్ళు లేకుండానే ఆ మాంసం అమ్మకాన్ని
జరపాలని చూస్తోంది.
ప్రతివాదుల సాక్షులు ఎందరు?
కాలిఫోర్నియా ఫార్మ్ బ్యూరోకి చెందిన నోల్లె క్రేమెర్స్.
దీని గురించి చెప్పాలంటే,
లేబిళ్ళ విషయంలో మా అభిప్రాయం ఏమిటంటే,
అవి వినియోగదారునికి అనవసర భయాన్ని కలుగజేస్తాయి.
'ఈ పరిజ్ఞానం ఎందుకు?',
'ఆ పరిజ్ఞానం యొక్క విలువ ఏమిటి?'
అనే విషయాలపై అవగాహన కలిగించే అవకాసం పరిశ్రమకు రానంత వరకు
హెచ్చరిక లేబిళ్ళను ముద్రించడం వల్ల
వినియోగదారులకు ఎటువంటి ఉపయోగం ఉండదని మా భావన.
[ఎస్.బి.-63 రాష్ట్ర శాసనసభ ఆమోదం పొందింది.]
[కానీ గవర్నర్ స్క్వార్జ్-నెగ్గర్ తరువాత దానికి ఓటు వేసారు.]
ఈ కంపెనీలు లేబిళ్ళ విషయంలో
తీవ్రంగా పోరాడాయి.
ఫాస్ట్-ఫుడ్ పరిశ్రమ కేలరీల సమాచారాన్ని ఇవ్వడానికి
వ్యతిరేకంగా పోరాడింది.
వాళ్ళు తమ ఆహారంలో అసంతృప్త కొవ్వుల సమాచారం తెలుపడానికి
వ్యతిరేకంగా పోరాడాయి.
మాంస ఉత్పత్తి సంస్థలు, మాంసం ఉత్పత్తి అయిన దేశ సమాచారం తెలిపే
ముద్రలను సంవత్సరాల పాటు ముద్రించ కుండా ఉండిపోయాయి.
వాళ్ళు జన్యు పరివర్తిత ఆహార సమాచారాన్ని ముద్రించడానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడారు,
ఇప్పుడు సూపర్ మార్కెట్లలో ఉన్న 78% విధాయిత ఆహారంలో
ఎదో ఒక జన్యుపరివర్తిత పదార్దం కలిగి ఉన్నాయి.
నా ఉద్దేశంలో, ఈ పోరాటం వినియోగదారులకు
అతి ముఖ్యమైనది.
అది 'వాళ్ళు తినే ఆహారాన్ని ఎలా పెంచారు', 'అందులో ఏముంది' అనేది తెలుసుకునే హక్కుకు సంభంచింది.
వాళ్ళు తమ ఉత్పత్తుల్లో ఉన్నదానిని
మన తెలియకుండా దాచడమే కాక,
వాళ్ళు తమ ఉత్పత్తులను విమర్శించడాన్ని
చట్ట వ్యతిరేకంగా మార్చగలిగారు.
ఆహారం తీసుకునే విధానాన్ని మీరు ఎలా మార్చుకున్నారో చెప్పగలరా?
అవును, మేము--
బహుశా ఈ ప్రశ్నని అడగడానికి ముందుగా
ఒక వకీలుతో దీనిని చర్చించవలసింది.
ఏమిటి? మీరు చెప్పగలరు-- మేం ఆపేశాం--
నాకు తెలుసు, కానీ--
మాంసం, కోళ్ళ పరిశ్రమలు
నా వెనుక పడతాయి, ఇక నేను నిజంగా--
నిజమా? అలా ఉందని మాట్లాడినందుకే--
అది సందర్భం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
మీరు వేరొకరికి " దీనిని తినొద్దు" అని చెప్పడంలేదు కదా.
క్షమించు.
ఇది నన్ను ఎప్పుడూ అడుగుతూనే ఉంటారు.
మొదట్లో నా స్పందన ఏమిటంటే,
"వాళ్ళు నామీద కేసు పెట్టనీ. నేను లెక్క చేయను.
చూస్తాను. బిడ్డని కోల్పోయిన తల్లిమీద
కేసు ఎలా పెడతారో."
కానీ మీరే మాట్లాడలేక పోతున్నారంటే ఆశ్చర్యం వేస్తోంది.
- మీరు, మీ కుటుంబం ఎంతగా మారిపోయారో. - ఆహార దూషణ చట్టాలు...
విభిన్నమైనవి.
ఆహార పరిశ్రమకు ఉన్న రక్షణ...
మిగిలిన వాటితో పోల్చితే భిన్నమైనది.
ఈ పిచ్చి గొడ్డు రోగం మీద మాకు చాలా ప్రశ్నలు ఉన్నాయి.
ఓప్రా సంగతినే తీసుకోండి.
టి.వి. షోలో మాట్లాడినందుకు
మాంస పరిశ్రమ ఆమెపై కేసుపెట్టింది.
దాంతో నేను..
...మరొక బర్గర్ తినలేకపోయాను.
[ టెక్సాస్ కాటిల్మెన్ ఒప్రాపై ఉత్పత్తిని దూషించి, నష్టానికి కారణమైందని కేసు పెట్టింది.]
[6 ఏళ్ల పాటు కోర్టుల చుట్టూ తిరిగి, 1 మిలియన్ డాలర్లు ఫీజు చెల్లించుకున్నాకా, చివరికి ఒప్రా కేసు నెగ్గింది.]
- గుడ్ మార్నింగ్ ఒప్రా. - అందరికీ గుడ్ మార్నింగ్.
చివరికి అంతా సద్దుమణిగింది కదా, సంతోషమేనా?
అవును.
అంతే. దీని ముగింపు కనుచూపుమేరలో ఉంది.
కొలరాడోలో...
ఆహార దూషణ అనేది చాలా పెద్ద నేరం.
కొలరాడోలో ఉత్పత్తి అయ్యే గొడ్డు మాంసాన్ని
మీరు విమర్శించినందుకు
మిమ్మల్ని జైలుకు పంపుతారు.
కొన్ని వ్యవసాయ రాష్ట్రాలలో
పారిశ్రామిక ఆహార కార్యక్రమాలను,
పశుపెంపక కార్యక్రమాలను చిత్రించి, ముద్రించడాన్ని
నిషేధించే చట్టాలకై ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి.
అదే సమయంలో వాళ్ళు
చీజ్ బర్గర్ బిల్స్ అనబడే బిల్ను ఆమోదింపజేసుకున్నారు.
ఇది వారిపై కేసులు వెయ్యడాన్ని
కష్టతరం చేసింది.
ఈ కంపెనీల వద్ద ఉన్న ప్రధమ శ్రేణి న్యాయవాదులు
తాము గెలవలేమని తెలిసినా కూడా కేసులు వేస్తారు.
కేవలం తమ ఉద్దేశాన్ని చాటడానికి.
[తన విత్తన శుద్ది కార్యక్రమం ద్వారా రైతులను పేటెంట్ చట్టాలను ఉల్లంఘించేలా ప్రభావితం చేసాడని
మొన్సాంటో మో పార్ పై కేసు వేసేంది.]
మొన్సాంటో కంపెనీకి, మోరిస్ పార్ కి జరుగుతున్న కేసు విషయంలో
మోరిస్ పార్ వివరణను
రికార్డు చేస్తున్నాం.
ఈ కేసులో మేం నీ బ్యాంకు రికార్డుల్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాం.
ఆ సంగతి నీకు తెలుసా?
ఈ రోజు నన్ను అన్నిటికంటే భయపెట్టింది ఎదో చెప్పనా,
నేను రాసిన ప్రతీ చెక్కు యొక్క సమాచారం,
ఏ బ్యాంకు అకౌంటునీ వదిలి పెట్టకుండా
గత పదేళ్ళ కాలానిదీ, మొత్తం సమాచారం వాళ్ళ దగ్గర ఉంది.
- మీకు ఏదైనా సొంత భూమి ఉందా మిస్టర్ పార్?
- ఉంది. - ఎన్ని ఎకరాలు?
మూడు.
ఈ డెల్ కంప్యూటర్ మీ దగ్గర ఎంతకాలం నుండీ ఉంది?
సోయా చిక్కుడు విత్తనాలను శుద్ది చేయించుకునే వినియోగదారులు ఎవరు?
- మిస్టర్ కాఫ్మాన్? - చిక్కుళ్ళు మాత్రమే.
వీళ్ళు కేవలం వినియోగదారులు మాత్రమే కాదు,
వాళ్ళు నా స్నేహితులు.
నా హృదయాన్ని మెలితిప్పిన విషయం ఏమిటంటే,
ఆ జాబితా ఇప్పుడు మొన్సాంటో దగ్గర ఉంది.
హరాల్డ్ సిన్?
చిక్కుడు మాత్రమే.
ఒక విత్తన కంపెనీ
విత్తనాలను శుద్దిచేసినందుకు ఒక వ్యక్తిపై కేసు పెట్టడం
ఇదే ప్రధమం.
మొన్సాంటో గనుక ఈ కేసు గెలిస్తే,
అది కేవలం మోని
పనికి దూరం చేయడం మాత్రమే కాదు, ఈ తీర్పు భవిష్యత్తు కేసులను ప్రభావితం చేసి,
మరెవరూ ఆ పనికి పూనుకోకుండా నిషేధిస్తుంది.
నీ వినియోగదారులలో ఎవరైనా
తమకు ఇకపై నీ సేవలు అవసరం లేదని
- నీతో చెప్పారా? - రాన్ మెరిల్.
ఇది తప్పకుండా నన్ను నా పనికి దూరం చేస్తుంది.
- మాక్స్ లోవ్. - నా పనైపోయింది.
జెర్రీ కాఫ్మన్. బిల్ జీరింగ్.
రాబర్ట్ డువల్.
నాలుగు నెలల తరువాత మో పార్ మొన్సాంటోతో రాజీకి వచ్చాడు. ఎందుకంటే అతను న్యాయస్థాన ఖర్చులు భరించలేక పోయాడు.
[వ్యవస్థకు తగిలే దెబ్బలు]
మన ఆహార వ్యవస్థ ఎప్పుడూ ఒకే విధమైన
ఒకే విధమైన ఫలోత్పాదకతను అందించడానికి అంకితమైపోయింది.
అందుకే మనం పండించే పంటల సంఖ్య తక్కువగా ఉంటుంది.
వాటిలో భిన్నత్వం చాలా తక్కువ.
కంపెనీల సంఖ్య చాలా తక్కువ.
మనం అధిక ఫలోత్పాదకతను సాధించినా కూడా,
వ్యవస్థ రోజు రోజుకూ అస్థిరంగా తయారౌతుంది.
ఇది కుప్పకూలక తప్పదు.
అది ఎప్పుడు, ఎక్కడ జరుగుతుందో
మనం అన్నిసార్లూ చెప్పలేం.
ఆధునిక ఉత్పాదక వ్యవసాయం
చమురుపై అధికంగా ఆధారపడుతోంది.
మా పొలంలో మేము సవత్సరానికి
40,000 గాలన్ల డీజిల్ ను ఉపయోగిస్తాం.
మనకు తెలియకుండానే మనం చాలా చమురును తింటాం.
ఒక ఎద్దుని వధ్యశాలకు తేవాలంటే
75 గాలన్ల చమురు ఖర్చౌతుంది.
మనకి కనిపించే
అత్యధిక ఫలోత్పాదకత కలిగిన ఈ వ్యవస్థకు
ఎదురయ్యే పెద్ద పెద్ద ఘాతాలను తట్టుకుని నిలబడే శక్తి లేదు.
అంటే చమురు ధరలు అసాధారణంగా పెరగడం వంటివి.
ఆహార ధరలు గత ఏటితో పోల్చితే ఈ నెల...
3.9% పెరిగాయి.
ఆహారానికి మరొక ప్రాధమిక ఆధారమైన మొక్కజొన్న ధర
12 ఏళ్ల గరిష్టానికి చేరింది.
కొంతకాలం పాటు మనం మన ధాన్యాన్ని
ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా కారు చౌకగా అమ్మగలం.
సబ్సిడీలకు నోచుకోని ఇతర దేశాల రైతులు
మనతో పోటీ పడలేరు.
చివరికి తమ స్వీయ అవసరానికి కూడా
ఆహారాన్ని పండిచుకునే సామర్ధ్యం వాళ్ళు కోల్పోయారు.
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఆహార కొరత ముంచుకొస్తోంది.
ఎవరూ దీని గురించి మాట్లాడడం లేదు. మన దగ్గర నిల్వలు లేవు.
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా నిరసనలు వెల్లువెత్తుతున్నాయ్.
ఆహార సంక్షోభం ఇప్పటికే ఒక ప్రభుత్వాన్ని కూల్చివేసింది.
ఏ ఒక్క నెలలో కూడా
పారిశ్రామిక ఆహార వ్యవస్థ
తెరలు తొలగించి చూపే
వార్తలు లేకుండా ఉండడం లేదు.
నడవ లేని లేక జబ్బుతో చతికిల పడిన ఆవుని
క్రూరంగా హింసించి వధ్యసాలలకు నడిపిస్తున్నారు.
మిలియన్ల గాలన్ల పందుల పెంటను
నదిలో కలిపేస్తున్నారు.
ప్రభుత్వ ఆహార అధికారులు
తాజా సాల్మొనెల్లా వ్యాప్తికి మూలాన్ని
తెలుసుకోవడానికి అవసరమైన పరికరాలు అందుబాటులో లేవని చెబుతున్నారు.
ఈ కధనాలు వెలువడిన ప్రతీ సారీ,
అమెరికా వాటినుండి కొంచెం కొంచెం తెలుసుకుంటోంది.
ఆ వంటసాలలలో ఏం జరుగుతోంది? వారి ఆహారం ఎక్కడ తయారౌతోంది?
ప్రతీ సారీ వాళ్ళు వాటికి దూరంగా జరిగి,
ప్రత్యామ్నాయాల కోసం వెదుకుతున్నారు.
ఇక్కడ పొరబాటు ఏమిటంటే, సాధారణ వినియోగదారుడు
తాను శక్తివంతుడనని భావించడు.
వాళ్ళ భావన ఏమిటంటే, వినియోగానికై పరిశ్రమ
వేటినైతే తమకు అందిస్తుందో
వాటికి మాత్రమే తాము గ్రహీతలుగా ఉండాలి అనుకుంటారు.
కానీ నన్ను నమ్మండి. నిజానికి ఇది పూర్తిగా విరుద్దంగా ఉంటుంది.
మనం కొన్న సరుకులు సూపర్ మార్కెట్ స్కేనరు గుండా వెళ్ళిన క్షణంలోనే
మనం స్థానికమా, కాదా, సేంద్రీయమా, కాదా అనేవాటికి వోటు వేస్తున్నాం.
గత సంవత్సరం వాల్-మార్ట్ లో మేం ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాం.
మేం అందించే పాలలో ఆర్.బి.ఎస్.టి. లేకుండా' చేయాలని.
వినియోగదారుని ప్రాధాన్యతను బట్టే మేం ఆ నిర్ణయం తీసుకున్నాం.
విడి విడి వినియోగదారులే
ప్రమంచంలో అతిపెద్ద కంపెనీని మార్చగలిగారు.
అలా చేయడం వల్లనే
కృత్రిమ ఎదుగుదల హార్మోన్లకు చరమ గీతం పాడే
పరిస్థితి వచ్చింది.
ఈ దేశంలో మంచి ఆహారం తీసుకోవడమనేది
చెడు ఆహారాన్ని తీసుకోవడం కంటే ఖరీదైన వ్యవహారం.
కొంత మందికి అది అందుబాటులో ఉండదు.
ఆ కారణం చేతనే
మనకు విధాన స్థాయిలో మార్పులు అవసరం.
అప్పుడే కేరెట్లు చిప్స్ కంటే చౌక అవుతాయి.
ప్రజలు భావన ఏమిటంటే, "ఈ కంపెనీలు చాలా పెద్దవి,
చాలా శక్తివంతమైనవి. వాటిని మనం ఏ విధంగా మార్చగలం?"
కానీ పొగాకు పరిశ్రమ పరిస్థితిని చూడండి.
ప్రభుత్వ విధానాలపై దానికి గట్టి నియంత్రణ ఉండేది.
కానీ తరువాత దానిని కోల్పోయింది.
పొగాకుకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన యుద్ధం
బాధ్యతారహిత కంపెనీలను ఎలా సరిదిద్దాలనే దానికి
చక్కని ఉదాహరణ.
మనకు ఇటువంటి ఒక జాతీయ విధానం ఉంటే ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి.
అది విజయవంతం అయిందని ఎప్పుడు చేబుతామంటే
గత సంవత్సరం కంటే, వచ్చే సంవత్సరం
తక్కువ మంది ప్రజలు ఆసుపత్రిలో చేరినప్పుడు.
ఆ విజయం ఎలా ఉంటుంది?
దాని అర్ధం పోషక సంవృద్దమైన,
కల్తీ లేని ఆహారాన్ని..
ప్రజలకు అందించడమే.
దానిని తిన్న ప్రజలు మరింత మెరుగైన అనుభూతిని పొందారు,
మరింత శక్తిని పొందారు.
ముందుకంటే తక్కువగా అనారోగ్యం బారిన పడ్డారు.
చూడండి, అది ఒక ఉన్నతమైన లక్ష్యం.
కెవిన్ మరణించాడనే వాస్తవాన్ని నేను మార్చలేను.
ఎవరితోనైనా మనం బిడ్డను కోల్పోయామని చెప్పినపుడు
వారి కళ్ళలో కనిపించే జాలి భావం
నాకు అస్సలు నచ్చదు.
ఈ విషయంలో నన్ను నేను ఒదార్చుకోగలను.
ఇతరుల నుండి అది నాకు అవసరం లేదు.
నేను వారి నుండి ఆసిన్చేదిమేటంటే, దీనిని విని,
మార్పు తేవడంలో నాకు సహాయపడమని.
మీరు అర్ధం చేసుకోవలసింది ఏమిటంటే, మా రైతులం,
మార్కెట్ దేనిని డిమాండ్ చేస్తే, దానినే మేం మార్కెట్ కు అందిస్తాం.
మీకు రెండు డాలర్ల పాలు కావాలంటే,
మీ పెరట్లో ఒక పశువులపాకనే ఏర్పాటుచేస్తాం. ఇది అంత సులువైనది.
ప్రజలు 'మాకు మంచి, ఆరోగ్యకర..
ఆహారం కావాల'ని అడగాలి.
మేం మీకు అది అందిస్తాం. నేను మాట ఇస్తున్నాను.
మేం చాలా యుక్తిపరులం. మేం అందిస్తాం.
నేను చెప్పవలసింది అంతే.
[ ఈ వ్యవస్థను మార్చడానికి.... మీకు రోజుకు మూడుసార్లు ఓటు వేసే అవకాసం వస్తుంది.]
[పనివాళ్ళను, జంతువులను, పర్యావరణాన్ని గౌరవంగా చూసే కంపెనీల వద్దనే కొనండి.]
[మీరు సూపర్ మార్కెట్ కు వెళ్ళినపుడు, ఆ కాలంలో లభించే వాటినే ఎంచుకోండి. సేంద్రీయమైన వాటినే కొనండి. ........
..... మీ ఆహారంలో ఏముందో తెలుసుకోండి. ముద్రలను చదవండి.]
[మీరు కొనేది ఏమిటో తెలుసుకోండి.]
[ఆహారం అది ఉత్పత్తి అయిన చోటు నుండీ సూపర్ మార్కెట్ కు సగటున 1500 మైళ్ళు రవాణా అవుతుంది.
.... స్థానికంగా ఉత్పత్తి అయిన వాటినే కొనండి. రైతు మార్కేట్లలోనే కొనండి. .......
...... ఒక తోటను పెంచండి.( అది చిన్నదైనా సరే.) .....]
[ కుటుంబ సమేతంగా ఆహారాన్ని వండుకుని, అంతా కలసి భోజనం చేయండి.]
[ ఆరోగ్యకర ఆహారాన్ని పొందే హక్కు ప్రతీ ఒక్కరికీ ఉంది. .....
..... మీ రైతు మార్కెట్లలో అమ్మేవాటికి ఆహార ధృవీకరణ ముద్రలు ఉన్నాయని నిర్దారించుకోండి. .....
..... మీ స్కూళ్ళ యాజమాన్యాన్ని ఆరోగ్యకర ఆహారాన్ని అందించమని అడగండి.]
[ ఎఫ్.డి.ఏ. మరియు యు.ఎస్.డి.ఏ.లు ఉన్నది మీకు, మీ కుటుంబానికి అండగా ఉండడానికే. .........
..... ఆహార భద్రతా ప్రమాణాలను బలోపేతం చేయమని కాంగ్రెస్ కి చెప్పండి. ......
.... కెవిన్ చట్టాన్ని మళ్ళీ ప్రవేశపెట్టమని చెప్పండి.]
మనల్ని, మన గ్రహాన్ని ఆరోగ్యంగా ఉంచే ఆహారం కోసం ప్రార్ధించండి.]
[ మీరు ఈ ప్రపంచాన్ని మార్చగలరు.]
[ మార్పు కోసం పరితపిస్తున్నారా?]
takepart.com/foodinc ను సందర్శించండి.
Telugu subtitles by - s u b a s h